fed verbis ob brevitatein obfcurioribus Arifto- 

 teles tradidcrat hiftoriae animalium 4 9, quem 

 locum copiofe fum interpretatus in Phyiiolo- 

 giae Amphibiorum Specimine I p, 120 — 2C) 

 Falfum tamen eft, quod ibi p. 25 pofui, ranam 

 marem, dum clamat, maxillas naribus tenus 

 aquae immerfas et bene claufas habere, ne 

 aqua ingredi fauces, nec refpirationem per na- 

 res factam impedire poHit. Contra exferto 

 capitc atque ore aperto vocem ranae edi ino- 

 nuit Harderus in Apiano p. 10 qui Arifiote- 

 lem taxabat vulgari interpretatione falfus* 

 Scilicet fuum rana xoaj: claufo ore inflatisque 

 buccarum linubus videtur poiTe proferre, 'con- 

 tra ppsit£xs>t£^ fuum vix aliter edere poteft, nifi 

 aperto ore et lingua palato applicata, ut qui 

 fonum eum voluerit imitari, experietur. Ve- 

 licas buccarum ranae etiam arboreae peregri- 

 nae aiiquot gerunt, in quibus nexum earuni 

 cum lingua et larynge nondum exftitit qui 

 tam accurate explicaret, quam in efculenta ra- 

 na mare fecit Camperus. Aliae ranarum fpe- 

 cies gularem veftcam, dum clamant, inflant, 

 uti vulgaris noftra arborea. Vocem ipfam fin- 

 gularimi fpecierum non folum varia fonorum 

 gravitas et intervalla diftinguunt, fed creant 

 etiam \el adjuvant vel denique variant.veficaft 



buc- 



