ST. KOXTKTE\VICZ. BADA NT A W GUD. KIELECKIEJ. 



5 



Pod względom petrograficznym skład kieleckich warstw paleozoicznych jest 

 następujący: 



Najobszerniej rozpostartą skałą jest kwareyt i piaskowiec kwarcytowy, 

 wogóle bardzo nbogi w skamieniałości; potem idą wapienie różnego rodzaju 

 (do nich należą tak zwane marmury chęcińskie), miejscami bardzo bogate w ska- 

 mieniałości, nierzadko koralowe; nakoniec łupki gliniaste. 



• Bardzo ciekawem odkryciem paleontologicznem jest znalezienie w kwarcycie 

 odcisków tarcz ryb dolnodewońskich (Plocodermata). To odkrycie umożliwiło 

 oznaczenie ^ ieku pewnej części kwarcytów i przez to ułatwiło zrozumienie ogól- 

 nej budowy gór kieleckich. 



Góry te składają się z kilku pasm równoległych, a przekrój ich poprzeczny 

 przedstawia szereg fałd synklinalnych i antyklinalnych, których boki mają miej- 

 scami bardzo stromy upad. 



W niektórych miejscach zauważ >no poprzeczne uskoki, mające po kilka 

 tysięcy metrów długości. 



2. Badania w powiecie miechowskim. 



Wiadomo, że graniczący ze Szlązkiem pruskim nasz zachodni okrąg górni- 

 czy, obejmujący całe dąbrowskie zagłębie węglowe, a także okolice Olkusza, słynne 

 swemi złożami rud cynkowych i ołowianych, był przed laty 30 bardzo dokładnie 

 zbadany pod względem geologicznym przez partyą geologów niemieckich pod 

 kierunkiem Eerdynanda Roemera, profesora uniwersytetu wrocławskiego. 



Na mapie geologicznej, która była owocem tych badań, przedstawiona jest 

 między innemi przeważna część tak zwanego krakowsko- wieluńskiego pasma 

 jurskiego, za wyjątkiem najbardziej na Pd — W wysuniętej części, która leży 

 już poza linią, stanowiącą wschodnią gianicę mapy. Wskutek tego istnieje 

 bardzo niepożądana przerwa między badaniami Roemera a pracami krakowskich 

 geologów, którą autjr postanowił znpełnić przez zbadanie tej części pasma jur- 

 skiego, która nie u eszła do mapy Roemera. 



Między innemi były szczegółowo zbadane okolice miasta Wolbroma, które 

 się składają z wapiena płytowego, leżącego ponad górnym wapieniem skalistym 

 Roemera i stanowiącego najwyższy oddział tutejszej jury, niewystępujący nigdzie 

 w okręgu krakowskim. 



Oprócz tego była dokładnie zbadana granica między formacyą jurską a kre- 

 dową, przyczem w kilku miejscach wzdłuż tej granicy odkryto konglomeraty 

 i piaskowce, stanowiące dolny oddział tutejszych warstw kredowych. 



Autor tego sprawozdania, zajęty pracą na polu górniczem, mieszkający na 

 prowincyi i pozbawiony z tego powodu niezbędnych środków naukowych, nie 

 jest w stanie opracować sam bogatego materyału paleontologicznego, jaki został 

 zebrany, szczególniej w górach Kieleckich. 



