Zwierzęta zaginione (Diluwialne). 



Przez 

 Mag. Nauk Przyr. 



Od 15- tu lat blłzko gromadzą się w „Pamiętniku Fizyograficznym" mate- 

 ryały do paleontologii krajowej zwierząt ssących diluwialnych, mianowicie zaś 

 wołów zaginionych, nosorożców, mamuta i t. p. Przedewszystkiem chodzi o ze- 

 branie materyałów na podstawie dobrze zachowanych okazów, różnych części 

 szkieletu, pomiędzy któremi pierwsze miejsce zajmują głowy (czaszki) z zębami: 

 dalej o zanotowanie dokładne miejscowości (stanowiska) oraz pokładów, w ja- 

 kich szczątki zwierząt kopalnych zostały znalezione, a nadto o wskazanie, gdzie 

 w zbiorach zebrane okazy są przechowane. 



Wiele bowiem szczątków kopalnych, nawet bardzo cennych, mamuta, noso- 

 rożca, wołów i t. p. o ile mi wiadomo, było znajdowanych w różnych okolicach 

 kraju, ale ani dokładnych wiadomości, w literaturze o nicn niema, ani też sa- 

 me okazy, nie zostały przechowane w zbiorach publicznych lub prywatnych. 



Przed 20 -tu przeszło laty w Garbowie w Lubelskiem, przy kopaniu stawów, 

 znaleziono w torfie głowę tura (Bos primigenius), którą przesłano do Warszawy 

 do prof. Antoniego Wagi, w którego zbiorach, w mieszkaniu przy ulicy Aleja 

 Ujazdowska, w domu niegdy hr. Ksawerego Pusłowskiego, przez długie lata by- 

 ła przechowywana, lecz ani dokładnego opisu, ani nawet krótkiej wiadomości 

 o wspomnianej głowie, nigdzie nie podał jej posiadacz. Gdy następnie prof. A. 

 Waga przeniósł się do „Fraskati" do mieszkania ofiarowanego mu gościnnie przez 

 hr. Władysława Branickiego, cały zbiór kości zwierząt kopalnych a pomiędzy 



Pani. Ffzyog. Tom XIV. Dział II.-3 



