SPRAWOZDANIE 



Z WYCIECZKI BOTANICZNEJ 



odbytej do powiatu węgrowskiego w roku 1893 i 1894 



przez 



Karola Drymmera. 



Tabl. 1 



Powiat węgrowski zajmuje 24,31 mil kwadratowych powierzchni, która 

 stopniowo pochyla się od południa ku północy; lepiej to objaśnią niektóre liczby 

 poczerpnięte z mapy sztabu generalnego : 



Najbardziej wyniesiona okolica powiatu znajduje się w południowo -za- 

 chodniej jego stronie, mianowicie na północ od Kałuszyna, gdzie wieś Garczyn 

 wznosi się na 224,22 m nad poziom morza, Kazimierzów — 211,25 m, Wi- 

 śniew — 205,36 m a Kamionka — 202,05 m., zaś na północ od tych miejsco- 

 wości, pomiędzy rzeczką, Ossownicą a Czerwonką, położony Józefów leży na 

 wysokości 203,18 m nad p. m. Południowo-wschodnia część powiatu jest nieco 

 niższa, gdyż folwark Ludwinów dosięga 171,20 tri nad p. m., Zdzar na lewym 

 brzegu Kóstrzynia — 160,30 vi, Polków, leżący przy szosie między Kałuszynem 

 a Liwem, wznosi się na 160,46 m, Kopcie na prawym brzegu Kostrzj^nia — 

 145,34 m, Zając— 152,17 m. 



W środkowej części powiatu poziom zachodnich miejscowości również leży 

 wyżej, niż wschodnich: Czerwonka dosięga 158,59 m, Liw — 148,63 m, kiedy 

 Roguszyn dochodzi 173,97 m i to jest najwyżej wzniesiony punkt w środko- 

 wej a zachodniej części powiatu, albowiem już ku północy leżąca Korytnica nie 

 przechodzi 161,06 m, Komory — 120,04 m, Kąty-Otłogi — 113,19 m. "We 

 wschodniej części okolice Węgrowa dochodzą do 146,92 m, Miedzna — 153,85 m 

 (to jest najwyższy punkt w tych stronach), Golicynów sięga 139,05 >», Mię- 

 dzyleś — 141,63 m. 



