4 



DZIAŁ III BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Północne okolice rzeczonego powiatu leżą jeszcze niżej, gdyż folwark 

 Mrozowa- Wola dochodzi 114,87 m nad p. ni., miejscowość w stronie południo- 

 wo-wschodniej wsi "Wy włoki, leżącej nad Bugiem, nie przenosi 113, 83 m, 

 a Majdan Kiełczewski sięga zaledwie 104,72 m. 



Dane powyższe wykazują, że powiat węgrowski zajmuje dość znacznie 

 nad poziom wzniesiona wyżyna, przecięta przez środek w kierunku od 

 południo - wschodu ku północo - zachodowi doliną Liwca, która w nie- 

 których miejscowościach dochodzi do paruwiorstowej szerokości, zaś w pół- 

 nocnej części powiatu ciągnie się od wschodu ku zachodowi obszerna dolina, 

 przez którą wije się wspaniałą wstęgą Bug, stanowiąc tu granicę guberni 

 Siedleckiej od Łomżyńskiej. Obie te doliny są pokryte bujnemi łąkami, z dość 

 urozmaiconą florą zielną. 



Chociaż od północy powiat węgrowski omywa Bug, płynąc na jego granicy 

 od stacyi Małkini do osady Kamieńczyka, jednakże najważniejszą rzeką tych 

 okolic jest Liwiec, który wchodzi w granice powiatu około wsi Wyszkowa, 

 przyjmując tu z lewej strony największy swój dopływ rzekę Kostrzyn, a sam 

 łączy swe wody z Bugiem pod wspomnianym Kamieńczykiem. 



Grunty w powiecie przeważnie piaszczyste, to też szczególniej uprawiają 

 tu żyto, owies i ziemniaki. Przemysł nieznaczny, najwięcej rozwinięte gorzel- 

 nictwo. Na brak środków komunikacyjnych narzekać nie można: północną część 

 powiatu przerzyna kolej Warszawsko-Petersburska, wzdłuż wschodniej jego 

 granicy, przez powiat sokołowsk], przebiega kolej Małkińsko-Siedlecka, zaś wzdłuż 

 krańca południowego — Warszawsko - Terespolska. Droga bita przecina cały 

 powiat z południa północ od Kałuszyna, na Liw, Węgrów do Łochowa, druga 

 gałęź szosy biegnie na wschód od Węgrowa do Sokołowa, a w ostatnich latach 

 droga bita przecięła północne okolice powiatu, trzymając się mniej więcej ró- 

 wnolegle plantu drogi żelaznej Warsz. -Petersburskiej. Niewspominając o Bugu, 

 jedyna rzeka, przebiegająca cały powiat, Liwiec, chociaż od 1867 r. została 

 uznana za spławną, jednakże faktycznie nią nie jest, gdyż ma brzegi pia- 

 szczyste, sypkie, niestałe, zmienia łatwo koryto, wreszcie tamy i liczne młyny 

 spławowi Liwca wcale nie pomagają. 



Według „Mapy geologicznej Królestwa Polskiego, Galicyi i krajów przy- 

 ległych" panów Siemiradzkiego i Dunikowskiego, pomieszczonej w XI tomie 

 Pamiętnika Fizyograficznego, powiat węgrowski zalegają utwory dyluwialne: 

 dolna glina lodowcowa ciągnie się na północ od Węgrowa aż w okolice Buga, 

 górna glina lodowcowa — po jednej i drugiej stronie Liwca i piaski na lewym 

 brzegu tej rzeki, utwory zaś aluwialne biegną bezpośrednio wzdłuż brzegów 

 Liwca a szczególniej Buga, gdzie zajmują bardzo obszerne przestrzenie. Głazy 

 narzutowe często się trafiają. Bursztyn czerwony znajduje się nad strumieniem 

 Czerwonką w pobliżu wsi Krypy. Ruda żelazna łąkowa — we wsiach Bednarze 

 i Ruda. W niektórych miejscowościach doliny Liwca i Buga znajdują się 

 obfite pokłady torfu. 



