KAROL DRYMMER. SPRAWOZDANIE Z WYCIECZKI BOTANICZNEJ. 



6 



W napływach powyższych, w korycie Liwca, znaleziono w różnych cza- 

 sach: ząb trzonowy mamuta (Elephas primigenius) pod Węgrowem, kieł ma- 

 muta pod Kamieńczykiem, kieł jelenia kopalnego (Cervus elephas fossilisj kuło 

 osady Liwu i wsi Bednarze. l ) Piszący te wyrazy widział u p. Tymoteusza 

 Łuniew skiego, znanego gospodarza, w Korytnicy, rogi łosia, jelenia i inne kości 

 zwierząt kopalnych, niektóre z nich w mojej obecności były wysłane do War- 

 szawy w celu określenia, do jakich zaginionych istot należały. 



O roślinności powiatu węgrowskiego oto co mówi Kazimierz Łapczyński, 

 zawcześnie zgasły miłośnik flory krajowej, w rozprawie: „W jakim stopniu jest 

 zbadane Królestwo pod względem roślinności jawnokwiatowej :? 2 ) „Jastrzębowski 

 wskazał tajężę (Goodyera repens EBr.) między Liwem i Stanisławowem. Jeżeli ten 

 rzadki w Królestwie storczyk rósł bliżej Liwu, to na nim ogranicza się znajo- 

 mość floiy powiatu węgrowskiego; jeżeli rósł bliżej Stanisławowa w powiecie 

 Mińskim, to o florze węgrowskiej nic zgoła nie wiemy". 



Kiedy mowa o florze wspomnę tutaj, że opisywany przezemnie powiat od- 

 znacza się obfitością lasów; najobszerniejszego wynoszące około 700 włók, należące 

 do dóbr Kołodziąża i Łochowa, rozsiadły się między linią kolei Warszawsko- 

 Petersburskiej a Bugiem, lecz roślinność zielna w nich przedstawia się nadzwy- 

 czaj biednie, gdyż z powodu nieuregulowanych serwitutów tysiące, można po- 

 wiedzieć, sztuk bydła szuka pożywienia od wiosny do późnej jesieni, a gleba 

 piaszczysta i położenie równe nie wpfywa na bogactwo i urozmaicenie flory. 

 Oprócz północnej, również i wschodnią część powiatu zajmują obszerne lasy, tu 

 największe należą do dóbr Miedzna, Ruchna, Korytnica, ta ostatnia położona 

 jest w zachodniej stronie powiatu, roślinność zielna w nich jest bez porównania 

 bogatsza, niżeli w lasach, położonych nad Bugiem. 



Lasy przeważnie składają się z sosny, jednakże we wschodniej części po- 

 wiatu spotykają się miejsca, gdzie wyłącznie dąb lub grab przeważa, brzoza 

 i olcha ukazuje się dosyć często, świerk zaś, jesion, klon, lipa, rzadko, innych 

 gatunków drzew, jak jodła, modrzew, buk wcale tu nie spotykamy, naturalnie 

 w stanie dzikim. 



Powiat węgrowski leży na pograniczu dawnego Mazowsza i Podlasia. 

 Lewy brzeg Liwca a nawet prawy nadbrzeżny pas jego jako ziemia liwska 

 wchodziła w skład Mazowsza, kiedy dalszy obszar prawego brzegu należał do 

 ziemi drohickiej, stanowiącej część Podlasia. Ztąd i ludność dzisiejsza składa 

 się z Mazurów i Podlasiaków. 



') Tymoteusz Łuniewski. Brzegi i dolina rzeki Liwca. Pamiętnik Fizyograficzny. 

 Tom I, str. 453. 



a ) Pamiętnik Fizyograficzny. Tom IV, str. 173, 



