172 



DZTAI, III. BOTANTKA I ZOOLOGUA. 



wykrzywi onemi listewkami, dość silnie i ostro wystającemi. Tarczka między- 

 skrzydłowa bardzo mała, okrągła, ku końcowi cokolwiek zaostrzona, ale zawsze 

 widoczna. Przedkarcze duże, okrągłe, z wierzchu cokolwiek spłaszczone, szcze- 

 gólniej w środku daleko od pokryw szersze. Powierzchnia jego niejednokrotnie 

 od pokryw skrzydłowych większa (niektóre egzotyczne gatunki mają przedkarcze 

 bardzo dziwacznie ukształtowane) Piszczele przednich nóg czterema zębami 

 opatrzone, ostatni bardzo krótki i ostry. Łapki (stopki) u wszystkich par nóg 

 cienkie i długie, ku końcowi stopniowo cieńsze i krótsze. Pierścienie odwłoka 

 bardzo ściśnione, wskutek czego wogóle odwłok bardzo mały. Cały wierzch 

 ciała przypłaszczony. 



Onticellus flavipes Fabricius — Onticellus fuhns G-oeze. Figura Nr. 16. 



Tarcza głowy u samców gładka, u samic ma 2 listewki; pierwsza na je- 

 dnej czwartej długości głowy umieszczona, jest łukowata, słabo stercząca, druga 

 tuż przy przedkarczu znacznie wyższa, z końcami ku przedniej listewce zwró- 

 conemi. Głowa samicy cokolwiek ponakłuwana; przedkarcze u obu płci tej sa- 

 mej wielkości. Barwa owada zgniło żółta, z ciemniejszą, naciekłą, pięciokąt- 

 ną plamą na przedkarczu, które czasem wpada w połysk zielony metaliczny. 

 Brzegi przedkarcza daleko jaśniejsze, żółte, tak samo jak nogi i całe cia- 

 ło; pokrywy skrzydłowe podłużnemi, zgniło zielonemi, mgławemi plamkami tu 

 i owdzie upstrzone. Na wszystkich zagięciach i stawach u spodu ciała przebija 

 zielony metaliczny kolor. 



W całym kraju bardzo pospolity. Z początkiem lata rzadszy, po połowie 

 sierpnia łatwiej go znaleźć. Wykluwa się z poczwarki dopiero z końcem czerw- 

 ca. Długość od 7 do 10 mm. 



Koniec pokryw koło szwu porośnięty długiemi płowemi włosami. 



Lubi gnój mażący się, to też w krowieńcach częstszy jest niżeli w gnoju 

 końskim. 



Onticellus pallipes Fabricius. 

 Długość 8,5 do 11,5 mm. 



Dochodzi do większych rozmiarów niż poprzedni, chociaż zdarzają się 

 i równie małe okazy. Tarcza głowy u samców i u samic ma trzy listewki, 

 cokolwiek słabsze u samców, z tych dwie pierwsze u obu płci mocno łukowate, 

 trzecia tak samo uformowana, jak u poprzedniego gatunku. Przedkarcze mo- 

 cniej świecące i bardzo głęboko ponakłuwane, opatrzone 16- ma skośno kwadrato- 

 wemi, wystającemi plamami, które na środku przedkarcza od górnego brzegu 

 ku pokrywom są ustawione równolegle. Między dwiema pierwszemi, przy gór- 

 nym brzegu, umieszczona jest największa plama, dwie drugie pośrodku, trze- 

 cia para ku nasadzie przedkarcza posunięta; reszta mniejszych plam po obu 

 stronach opisanych symetrycznie rozłożona. Między pomienionemi 16-ma pla- 

 mami są inne mniejsze, słabiej naznaczone; plamy przy brzegu przedkarcza 

 ułożone są ciemniejszej barwy. Pokrywy takiegoż kształtu, jak u poprzedniego 

 gatunku, tylko bardziej chropowate, oraz silniej połyskujące. Brzeg końcowy 



