176 



DZIAŁ Ul. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



kryw są równolegle ostrymi kantami zakończone. Przytem przedkareze wcho- 

 dzi łukowato ku środkowi pokryw. Tarczka iniędzyskrzydłowa trójkątna wgłę- 

 biona, 10 silnie wypukłych pasemek na pokrywach, poprzedzielane drobno 

 karbowanemi, szeroki emi wgłębieniami. Same pokrywy z wydatnemi wysko- 

 kami barkowemi ku tyłowi zwężone, z wierzchu słabo przypłaszczone, zakry- 

 wają wydłużone końce odwłoka (pygidium). Przy końcu ku bokom swoim dwo- 

 ma rozpłaszczonenii kłykciami opatrzone, zsuwają się na pygidium nagle i pra- 

 wie prostopadle. 



Copr. scrutator (Herbst). Fig. A° 18. 

 Długość wynosi od 9 do 12 mm. 



Głowa u samców większa niż u samic, toż samo stosuje się i do przed- 

 karcza. Samce są zwykle większe od samic i mają wydatniejsze wyrostki. 

 Głowa i przedkareze są czarne, silnie błyszczące, okrągłumi, dużemi nieregu- 

 larnie rozrzuconemi dołkami poznaczone. Dołki te na głowie zlewają się 

 w chropowatość ogólną, a na przedkarczu są znacznie większe, najwydatniejsze 

 na jego wierzchu, ku brzegom zamieniają się w stopniowo słabsze i gęstsze na- 

 kłucia. Przednia krawędź przedkarcza oraz dwie plamy, wybitnie od barwy przed- 

 karcza swą barwą odgraniczone, są czerwono pomarańczowe. Barwa czarna 

 przedkarcza z barwą jego plam zlewają się ku tyłowi. Pokrywy skrzydłowe 

 twarde, tęgie, dość połyskujące, są koloru czerwono-ceglastego. Spód ciała, oraz 

 uda czarno-brunatne. Piszczele przednich nóg czarno -czerwone, dwu następ- 

 nych par nóg, oraz łapki blado -czerwone. 



Owad ten liczniejszym jest na południu Europy niż u nas. Szczególniej 

 często się przytrafia w południowych guberniach Cesarstwa. 



Ludwik Redtenbacher w swem dziele Fauna austriaca, notuje go jako owa- 

 da z pod Wiednia. Nowicki, jako posp litego w Galicyi. U nas w kraju 

 ukazuje się w latach gorących w guberni lubelskiej. W guberniach: wołyńskiej 

 i podolskiej częściej się przytrafia; stamtąd mam też dwa okazy, które znalazł 

 profesor Antoni Waga. Nie wiem czy go kto znalazł w okolicach Warszawy. 

 Jednę sztukę, na którą sam natrafiłem, mam z pod Symferopola; znalazłem ją 

 w końskim nawozie na podorówce. Na Syberyi, w regionie podgórskim, musi 

 być bardzo pospolity, widziałem bowiem liczne okazy z okolicy góry Havar- 

 Daban, pochodź zebrane przez profesora Benedykta Dybowskiego 



3) Eupleurus (Mulsant. 



Do poprzedniego kształtem ogólnym zbliżony cokolwiek mniejszy, przy- 

 tem jest krótszy i bardziej zaokrąglony. Głowa, szczególniej u samców, bardzo 

 szeroka i duża, przedkareze też bardzo duże i wypukłe. Tarczka bardzo silnie 

 wgnieciona, duża, trójkątna, nogi krótkie. Uda, gdy owad ma nogi do chodu 

 wyciągnięte zaledwie z pod powierzchni ciała wystają. 



E. subterraneus Lin. Seidl. Figura Nr. 19. 



Długość 6 do 8 mm. 



Głowa trzema ostremi wyrostkami opatrzona, z tych środkowy, szczegół- 



