ŻUKI CZYJA GNOJÓWCE KRAJOWE. 187 



• 



kryw znajdują się dwie czarne, zygzakowate plamy w Va długości pokryw, 

 w dwu trzecich zaś ich długości są umieszczone mniejsze plamy, jeszcze bardziej 

 z} T gzakowate, które rozciągają się na 3, 4 i 5 pasemku, samo 5-te pasemko ma 

 plamę podłużną tuż przy nasadzie przedkarcza się rozpoczynającą; 7, 8, 9 i 10 

 pasemko opatrzone długą plamą, która dotyka do plamy dolnej w dwu trzecich 

 długości umieszczonej, a opiera się o brzeg pokryw skrzydłowych. Nadto przy 

 końcu pokryw mieszczą się plamy na 2, 3 i 4 pasemku. Czarne te plamy, po 

 obu stronach jednakowo rozłożone, są u każdego niemal osobnika innej wiel- 

 kości. Czasem się z sobą łączą i wtedy czarna barwa pokryw staje się ich 

 barwą główną. 



Owad u nas wszędzie bardzo pospolity, nawet w mieście na murach zna- 

 leźć go można. 



Na pastwiskach żyje gromadnie w każdym nawozie. Szczególniej liczny 

 jest podczas późnych, a ciepłych jesieni. 



V. melanóstictus. Schmidt Seidl. Figura M 34. 

 Długość wynosi od 4 do 7 mm. 



Do poprzedniego na pozór bardzo podobny tylko inaczej ubarwiony. Czar- 

 ne przedkarcze ma żółtą plamę, rozciągającą się na całej długości jego boków. 

 Na silnie żółtych pokrywach, w dwu trzecich ich długości, umieszczona jest dłu- 

 ga czarna plama na całą szerokość trzeciego pasemka. Poza nią ku końcowi 

 pokryw, na temże samem pasemku, mieści śię mała plamka, która zachodzi na 

 4 i 5-te pasemko Na piątem od góry, koło nasady przedkarcza znajduje się 

 podłużna plama. 



Na siódmem pasemku mieści się długa i duża plama, która jest oddalona 

 znacznie od pleców i od zakończenia pokryw. Wszystkie plamy są barwy czar- 

 nej, na obu pokrywach jednakowo i symetrycznie rozłożone. 



Żółty kolor pokryw u różnych osobników ma rozmaity odcień, jaśniejszy 

 lub ciemniejszy, przebija zawsze w nim żółto-pomarańczowy odcień. 



U nas w kraju niezbyt pospolity, a około Warszawy należy do rzadkości* 

 Posiadam sam dwa okazy na Saskiej Kępie w 1868 roku znalezione. 



Nadto w roku 1894 wczesną wiosną znalazłem kilkanaście okazów na Sa- 

 skiej Kępie w nawozie końskim. 



V. sticticus. Panzer — prodromus (Fabricius). Figura Nr. 35. 



Długość 3,5 do 5 mm. 



Wielce różny od innych gatunków tego podrodzaju. Pokrywy skrzydło- 

 we w drugiej połowie długości cokolwiek rozszerzone, cecha ta u samic jest 

 wybitniejsza niżeli u samców. Tarczka międzypokrywowa (scutellum) ścięta 

 u dołu. Owad mniej ma połysku niż poprzednie gatunki i jest prawie matowy. 



Głowa i przedkarcze dość gęsto na całej swej powierzchni ponakłuwane. 

 Dziesięć par pasemek na pokrywach są bardzo wypukłe. Pierwsza para tuż 

 koło szwu, oddzielona od drugiej silnie wgłębioną, karbowaną prążką, inne 

 przedziały pasemek są bardziej ściśnione. Głowa czarna z dwiema żółto-rudemi 

 plamami na bokach z przodu, przedkarcze również czarne, ma dwie, jasno-źół- 



