ŻUKI CZYLI GNOJÓWCE KRAJOWE. 



189 



Cokolwiek podobny do poprzedniego, ale zawsze mniejszy. Przedkarcze 

 ma bardziej ku przodowi zwężone, gęściej gunktami pokryte, pokrywy skrzydło- 

 we ku tyłowi są rozszerzone, co jeszcze lepiej jest widocznem u samic. Pasem- 

 ka na pokrywach skrzydłow3'ch zwykle płaskie rzadziej słabo wypukłe. Plamy 

 czarne pokryw podobnie ułożone jak M. inąuinatus, ale są skośnie łukowato 

 z sobą połączone z dość długiemi wyskokami ku tyłowi, przytein nie są tak sil- 

 nie czarne, ale jakby naciekłe. Barwa pokryw skrzydłowych odmienna, jest 

 jasno-szaro-żółta. Pierwsza para pasemek na pokrywach tuż przy szwie wraz 

 z nim jest mocno czarna i silnie połyskująca. Nogi i łapki dłuższe niż u po- 

 przedniego gatunku. 



U nas w kraju wogóle dość rzadki, sam go dotychczas nie znalazłem. 

 P. Mączyński znalazł kilka okazów na Saskiej Kępie. 



W' zbiorze wc Frascati po Janie Wańkowiczu pozostałym jest ośm egzem- 

 plarzy, znalezionych w gub. mińskiej. 



Nobius (Melinopterus). 



Brzegi przedkarcza u podstawy schodzą się pod kątem rozwartym (Sei- 

 dlitz), oraz są zaokrąglone. Tarcza głowy, mniej więcej kształtu półkola ze 

 słabem wcięciem na brzegu przednim. Sama głowa opatrzona trzema bardzo 

 niewydatnemi wyrostkami, których u samic prawie nie znać. Nogi, a szczegól- 

 niej ich łapki, dłuższe, niż u poprzedniego podrodzaju. 



Nobius Limbatus Seidlitz. 



Długość, ciała 7 mm. 



Wyróżnia się bardzo od reszty należących tu gatunków. Pierwszy czło- 

 nek łapek krótszy od zewnętrznego ciernia na tylnych piszczelach. Końce po- 

 kryw u obu płci tylko na skraju włochate. Brzeg orzedni tarczy głowy dość 

 wyraźnie wgięty, całe ciało, skutkiem dość gęstych nakłuć, słabo połyskujące. 

 Pasemka pokryw szerokie i wypukłe, poprzedzielane karbowanemi prążkami. 



Gdowa i spód ciała całkiem czarne, przedkarcze również czarne z wązkim, 

 pomarańczowo-szarym brzegiem boków. Pokrywy brunatno-żółtawe, z dużą 

 czarniawą, naciekłą plamą, która bardziej ku brzegom niż ku ich środkowi się 

 zbliża i niemal całą ich długość zajmuje. Tarczka iscutellum) i szew szaro-czarne, 

 nogi czamo-rdzawe. 



U nas należy do nader rzadkich owadów. Dwa okazy, które mam w zbio- 

 rze, pochodzą z Sidemi znalezione tam przez p. Jankowskiego. W Karpatach częś- 

 ciej się zdarza niż u nas. 



N. prodromus. Brahms Seidl. Fig. Ag 37. 



Długość ciała 4 do 6 mm. 



Głowa u samców prawie gładka (Erichson), u sarnio silniej ponakluwana, 

 najgęściej na brzegach tarczy, ku środkowi głowy nakłucia są coraz drobniejsze; 

 przedkarcze u obu płci ma więcej nakłuć, chociaż przód i środek tegoż zupeł- 

 nie gładkie. Ciało samic bardziej chropowate niż samców. 



Pokrywj- skrzydłowe słabo wypukłe z pasemkami u samic, poprzedzielane- 

 mi płaskimi prążkami, złożonemi z podłużnych dołeczków równej wielkości, 



