ŻUKI CZYM GNO.TOWCK KRAJOWE. 



219 



Mój okaz pochodzi z San-Lazaro koło San-Remo w regionie lasów jodło- 

 wych. Wykopałem go z pod krowieńca z kanału, który owad wyrył w gru- 

 zełkowatej, żwirkowatej ziemi na trzydzieści centymetrów głęboko. 



Geotrupes (Mulsant). 



Owady tu należące różnią się od gatunków poprzedniego podrodzaju bra- 

 kiem rogów na przedkarczu, któro jest mocno zaokrąglone, barwa ciała z odcie- 

 niem szafirowym lub zielonawym, metalicznym, ze spodem zawsze posiadającym 

 silny, różnej barwy, połysk metaliczny. 



G. stercorarius (Linneusz). F g. 68. 



Długość ciała 18 do 28 mm. 



Szczęki górne wydatne, łukowate, z ostrym kantem na zewnątrz ku górze 

 zwrócon)in, z wcięciem wydatnem na zakrzywieniu przed zakończeniem szczęk 

 górnych. 



Na środku głowy umieszczony jest mały nieznaczny ostry wyrostek. Tar- 

 cza głowy chropowata. Przedkarcze mocno wypukłe, zaokrąglone, z przodu 

 i u nasady gładkim rąbkiem opatrzone, z krańcem boków wązko i ostro wy- 

 winiętym. U nasady na środku przedkarcza naznaczona wyraźna ostra brózda, 

 oznaczona grubemi nakłuciami i gubiąca się w kierunku ku jego środkowi. 



Pokrywy skrzydłowe wydłużone, wypukłe z bokami prawie równoległemi, 

 opatrzouemi wyraźuem płaskiem wcięciem, które poza barkami jest najszersze, 

 a zwęia się stopniowo ku tyłowi. 



Z tyłu pokrywy są mocno zaokrąglone. Szesnaście par mniej więcej je- 

 dnakowo szerokich pasemek pokryw porozgraniczane są szers^emi lub węższemi, 

 mocno wgłębionemi prążkami z poszarpanem karbikowaniem. 



Dwie pierwsze prążki otaczają wązkiem pasemkiem dużą, sercowatą na 

 końcu śpiczastą tarczkę, poznaczoną wzdłuż wgłębieniem z kilkunastu nieregu- 

 larnie ustawionych wyraźnych dużych nakłuć. 



Pierwsze 7 par prążek dochodzi do nasady przedkarcza, reszta poza gu- 

 zem barkowym jest przerwana, skrajna zaś prążka przy bocznym brzegu pokryw 

 prawie zaniknięta, ósma i dziewiąta bardzo blizko siebie ustawione, zbiegają się 

 wązko przed guzem barkowym. Spód ciała, wszelkie kanty i miejsca koło sta- 

 wów położone porośnięte są czarno-brunatnemi, rzadszemi lub gęstszemi włosa- 

 mi, które są najgęstsze na końcu odwłoka, oraz na podbródku. Pierścienie od- 

 włoka wyraźnie nakłuciami poznaczone, a z tychże wyrastają czarno rude 

 włosy. 



Barwa ciała zmienia się z wiekiem. Młode osobniki, póki są jeszcze mięk- 

 kie, mają barwę zielonawą aż do fioletowej, zawsze z odcieniem metalicznym. 

 W miarę twardnienia i starzenia się owada, barwa zmienia się i wierzch ciała, 

 z metalicznie połyskującego staje się zupełnie czarnym i matowym, tylko za- 

 głębienia zachowują połysk metaliczny. Spód ciała, przez cały przeciąg życia 

 owada jest ciemno-szafirowy lub fioletowy zawsze silnie metalicznie poły- 

 skujący. 



Nadto większość okazów podczas późnej jesieni wylęgniętych ma więcej 



