176 



J. QVIGSTAD. 



[Nr. f. 



-pasa,, (Lg. Of.) kom-posa., (Kri. Lg. Ib.) kum-passa | lp. S. 

 (Ht.) Jcum-pQse, Kompass = nw. kompas, kompas, kumpas, m. 



go-nalit (Wst.) | lp. S. gonat, (Lul.) Tcunåhta, (Ts. Sors.) go- 

 naht, (Ht. Drt.) gounahtie, (Jmt,) ItQnat, kQ"nat, gamxete, 

 kounut. lebe wohl (Absehiedsgruss) = nw. go(d)natt, schw. 

 dial. go(d)nått (Abschiedgruss). 



konog-rik (lp. S.), Konigreich = schw. konungarike. 



go^es, g. ggtftøå) od. gui\ges, g. gia\r\ga | lp. S. kQnga, (Urne) 

 kunges, l;onga. konges, g. JcQngan, (Ht.) gonges, gonnga, 

 gungles, (Sors. Tårn. Drt.) gytinga, (Jmt.) ganaga, gan a gå, 

 g&naka. kannaga, kanndge, Konig = nw. konge, kong, kung, 

 schw. kung, m. Vgl. gonagax, g. -asa, (Gl.) gonages | lp. S. 

 konoges, konogs, konogas, (Torn.) konuk, konukis, (Lul.) 

 kqnqkis (fur *konakis), g. -isa, konokas, (Ts. Hm.) gonqges, 

 g. -esa, (Fld.) konogis, g. -assa, (Arj.) gonoges, g. -asa | 

 lp. E. kgnagas \ lp. R. (T.) konagas. g. Konig = anw. 

 konungr, schw. konung, fn. kliningas. Lp. E. kunagas, 

 Jcuningas sind < fn. kuningas. Die Form komingas (Lund, 

 Lappisk Katekismus, Kjøbenhavn 1728) erscheint mir 

 auffallend, weil ng nach unbetontem Vokal in g iibergehen 

 sollte. 



kokkolas (lp. S. : Lul.), koniglich = schw. konglig (Wiklund). 

 TcQhppar (Kri. KL), (Ib. Of. Gl. Wst.) gohppar, (Of.) gudhppir 

 lp. S. kuoppar, (Torn.) kopar, (Lul.) kuohpar, g. kuohp- 



para, (Hm. Ts.) guohppar, (Arj. Sors.) goahppar, (Ht.) 



goahppure, (Drt.) kuehppare, kuohppare, (Jmt.) keahp e re£ 



kedhpre, Kupler = anw. nw. kopar. schw. koppar. 

 kqrannit (lp. S. : Lul), taugen = schw. går an (Wiklund). 

 gordne, gor'ne, g. aønze (gew. im Plur.) | lp. S. kordne, kordne r 



(Lul.) kor e ne, (Hm. Ts.) gov ne. pl. gorhnek (im Sing. nur 



in Zusamm.), (Arj.) gordne. (Ht.) gorrne, garrnie, (Drt.) 



garrnie, garme, (Jmt.) gar e nie, Getreide, Korn, (lp. S.) 



Gerste = anw. nw. schw. korn, n. 

 kor'ja, g. korja (all. -ai) (Siidw. Ib. Of.), (Kv.) goar^jo, (KrL 



BIs.) goar'ja (all. -i), (Kl.) koar\ja (all. -ai), (Of.) kor\ja 



(all. -/) | lp. S. korg, (Lul.) ko&r a a]a, pl. koarja, (Hm. Ts.) 



//orV/a, g. r/<?rga; A;<?r>, g. frrøa, (Ht.) feoarje, (Jmt.) ftøry^ 



Trykt 24. Marts 1893. 



