1893.] 



X0RD1SCHE LEHXWORTER. 



305 



smaves, g. smavva(sa), attr. småwa,; iLeem) smavvo \ lp. S. 

 smav(a), smaves, (Torn.) smavo, (Lul.) *småwé (nur im 

 Plur.j. attr. smavva, (Hm.) smaves. g. smavvasa, attr. 

 smawa, (Sors.) smava (attr.). (Ht.) smaves. smavas, attr. 

 smavu, (Drt.) smava (attr.), (Jmt.) smaivo. smaivo. klein, 

 (lp. F. auch) fein (v. Mehl) = an w. smår. nw. schw. små. 

 Hieraus wohl auch lp. S. smaives, smaivok, (Lul.) smaivuk, 

 attr. smai e vis, (Ht.) smaivies. fein zerstuckt. 



meitet (lp. S.). (Ht.) smeltet (pr. schmelzen. v. a. = nw. 



smelta, schw. smålta. 



bnidllétit (lp. S. : Ht,). knallen = nw. smella. 



brødda, g. smiåa (Kar.): dudno-s., Bottcher: rudrde-s., Schmied; 

 (Lnv. Ib. Of.) smidda, g. smicfa (all. -i), 1) Schmied, 2) 

 geschickt; (Gl. Wst.) smedda, g. smeda. Schmied; (Kl.) 

 srøed, (Giv. ) smitu. geschickt, aime-smitd. welcher Nadeln 

 . zu wetzen versteht | lp. S. smidd(a). 1) Schmied, 2) ge- 

 schickt: (Lul.) smita, geschickt; (Hm. Ts.) smedda, g. smeda, 

 1) Schmied. 2) geschickt: dudno-s., Bottcher: ro)v'dé-s., ge- 

 schickter Eisenschmied ; (Arj.) smeååa, g. smeåa, (Sors. Ht.) 

 smerre, (Tårn.) smerra^ (Drt.) smerre, smidda. Schmied: (Ht.) 

 doånx-smerre. Bottcher - anw. smidr, jarnsmidr, nw. smid, 

 smed. schw smed. m. Vgl. (Ib. Of.) smirjar | lp. S. (Jud. 

 17. 4; Es. 44. 12) smir jo, (Torn.) smidjo, (Lul.) smir jo, 

 (Hm. Ts. Fld.) smir' jo, smefjo, g. smir jo, smerjo, Schmied ; 

 lp. F. (Kv.) smiras, (Kl.) smeåas, (Lg.) smiddad, attr. 

 smiååes, geschickt. 

 smi <ldet. smir jet (lp. S.), (Ht.) smerjet (pr. -eb). schmieden = 

 anw. smida, schw. smida, od. lapp. Bildung aus smidda, 

 smirjo. 



smiftjo, g. sniiåjo (Tlv. BIs.), (Siidw.) smid'jo, (Hf.) smijjo, g. 

 smijo, (Kl.) smeå'jo, smijjo, (Alten, Kri. Lnv. Ib. Wst.) 

 smi r' jo, smerjo, g. smirjo, smerjo, (Lnv.) smidd jo, g. 

 smidjo, (Gl.) smir'jit | lp. S. smirjo, (Lul.) smir e ju. (Hm. 

 Ts.) smerjo, smir'jo, s.-goahtte, (Sors.) smerre, (Ht.) smerju, 

 (Drt.) smærja, smædjo. smædja, Schmiede = anw. smidja, 

 nw. smidja, f. Vgl. lp. S. (Torn.) smida-kote. Schmiede; 

 s.-jalug, Amboss. 



