1893.J 



FLORÆ ARCTICÆ NORVEGIÆ 



11 



dum quoque ad laminain niagis minusve hirsuta, raro glabia. 

 Segmenta lateralia folii vulgo reniformi-orbicularia, integra v. 

 interdum leviter dentato-repanda, rarissime oblonga v. ovalia v. 

 lingvæformia, decidua, ab inferioribus superiores versus sensiin 

 delabentia, ante v. post delapsum gemmificatione plantulas novas 

 (cfr. Norm in Botan. Notis. 1865 pag. 25) producentia, ornatas 

 foliis primordialibus omnibus siraplicibus integris, reniformibus 

 v. rotundatis, longe petiolatis. Segmentum terminale folii late- 

 ralibus vulgo majus & longius post delapsum horum vivum per- 

 sistens, interdum demum delabens, rachide laminæ viva restante. 



Varietas interdum præcipue in Målselven folia præbet nunc 

 C. amaram non male simulantia, forma subamara, nunc C. hir- 

 sutæ simillima, forma subJiirsuta („Cardamine hirsuta u J. R. 

 Landmark, ad Broderstad convallis Målselven indicata hue refe- 

 renda), qvæ vix a Cardamine hirsuta nisi perennitate proisus 

 indefinita plantæ, cbiaractere absolute essentiali, distinguenda est. 



Hab. ad ripas fluminum per tempus longius inun datas, ad 

 undum puteorum, fontium, rivulorum lente fluentium, interdum 

 u aqua semper submersa vivens, nee non in uliginosis per 

 soiTegiam arcticam .non rara. Ad loca elevatiora alpium hæc 

 varietas sola invenitur nee a. 



b. forma hederæsecta: 



Forma pro tractu arctico elatior, 38 — 41 cm. alta. Folia 

 adicalia adjecto petiolo usque ad 13 cm. longa ad paginam 

 iperiorem crebris pilis brevibus adpressis, ad paginam inferi- 

 •em in nervis L in petiolulis pilis brevibus erectiusculis obsita, 

 nuia, manifeste nervosa. Segmenta folii majuscula, lateralia 

 ilgo bi- rarius trijuga, remotiora, rotundato-ovata levissime 

 lgulato-subtrilobula, terminale lateralibus majus, nsque ad 1.8 

 fl. latum, subrotundatum, leviter angulato-subquinquelobulum. 



Forma, typum proprium sat singularem ofterens, in insula 

 ' omsø leeta est. 



- 



