1893.] 



ELORÆ AECTICÆ NORVEGIÆ. 



17 



triplo longioribus, pubescens pilis phragmigeris patentibus longi- 

 oribus (c. 7 septatis), intermixtis, præcipue ad partem supenorem 

 caulis, cum pilis brevioribus glanduliferis (4—5 septatis) glandula 

 unicellulari substantiam flavicundam continente. Folia caulina 

 plurima lata, præcipue suprema, dimidia parte longiora quam lata, 

 late ovali-lanceolata v. ovato-lauceolata. Bracteæ prorsus her- 

 baceæ, sine ullo vestigio scariositatis. Sepala latius lanceolata 

 apice scarioso nunc acutiusculo, nunc obtusiore. Capsula non visa. 



Ad alpem Higraftinden insulæ Lofotensis Østvågøen obser- 

 vata. Non dubito, quin proles hybrida sit, etsi una parentum, 

 Cerastium latifolium, in tractu natali ejus hactenus non inventa 

 est, tamen in districtu vicino Ofoten proveniens. Statura excel- 

 sior & erectior, folia caulina remotiora, absentia „caudiculorum 

 cæspitosorum", hæc res prorsus quales apud Cerastium alpinum. 

 Figura foliorum, bracteæ herbaceæ, pili glanduliferi quales apud 

 Cerastium latifolium. Sepala speciei utriusque intermedia, tamen 

 magis ad illa Cerastii alpini vergentia. 



5. Cerastium tetrandrum Curt. 



descriptum ad specimina arctica causa hybriditatis: 



Caulis 2 — 6 cm. altus, ad basin non procumbens, innova- 

 ionibus destitntus, obscure sordide violaceus, pilis phragmigeris 

 )ro parte brevioribus glanduliferis, pro parte eglandulosis, nunc 

 ipice obtusato, nunc longioribus acutiusculis vestitus. Folia 

 )lurima brevia & lata, vulgo tantummodo paulum longiora quam 

 ata (ut 4:3), ovata v. ovalia, pilis multo longioribus quam in 

 aule, acutis, sæpe prope basin curvulis obsita, infima jam sub 

 nthesi marcida. Panicula pauciflora & sat densa, dimidiam 

 artem longitudinis plantæ constituens. Bracteæ magnæ, latæ, 

 )tæ herbaceæ, foliis similes. Sepala 4 apice acutiusculo, pilosa 

 ilis rectis eglandulosis. Stamina 4. Capsula sæpissime recta, 

 irius vix sensibfliter curvata, 5 — 6 cm. longa, calyce nunc 

 mlum brevior, nunc paulum longior, sed calycem vix umquam 

 \ uarta parte super ans. 



Vid.-Selsk. Forh. 1893. No. 16* 2 



