1893.] 



ELORÆ ARCTICÆ NORVEGIÆ. 



19 



Hab. in Posangria Finmarkiæ occidentalis prope Launas- 

 javre ad jugum alpinum 445 — 558 m. supra mare elevatum, 

 crescens inter muscos in aqua fontium immersa. 



8. Stellaria borealis X St. Friesiana (St. alpestris Fr.): 



Stellariam alpestrem Fr. hybridam plantam esse, ut cl. A. 

 Blytt jam ante longum tempus suspicatus est, mihi rationibus 

 sequentibus certissimum videtur: 



l mo . Planta quoad characteres hæsitans, turn ad unam, turn 

 ad alteram speciem vergens. 



2 do . Caulis sæpius lævis (= Stellaria borealis), multo rarius 

 scaber (= St. Friesiana). 



3 tio . Folia plurima lanceolata, latiora in parte sua tertia 

 infima (= St. borealis). Latitudo foliorum utriusque speciei 

 intermedia, major quam apud St. Friesianam minor quam apud 

 St. borealem. Multa specimina, forsitan plurima, præbent folium 

 unum vel alterum, quidem basi propius v. interdum usque ad 

 mediam partem ciliatum, ciliis phragmigeris prope basin curvatis 

 apice basin versus folii declinato (= St. borealis, non St. Frie- 

 siana). 



4 t0 . Inflorescentia vulgo panicula composita bracteis sca- 

 riosis (= St. Friesiana). Frequentia tamen sunt specimina, qvæ 

 :em intermediam utriusque speciei offerunt; nonnulla præter pani- 

 julam typicam floribus solitariis ex axillis foliorum (= St. bo- 

 ealis); nonnulla habent bracteas quum scariosas turn herbaceas 

 = Stellaria Friesiana + St. borealis), nonnulla bracteas omnes 

 >aniculæ minus compositæ herbaceas foliiformes (= St. borealis 

 ff St. Friesiana). 



5 to . Maguitudo florum apud specimen idem variabilis, fre- 

 uenter quasi mutilatione qvadam minor quam parentum. Petala 

 æpissime parvula & fugacia (= St. borealis), raro majora lon- 

 ius persistentia (== St. Friesiana). 

 Bl 6 to . Antheræ sæpissime non dehiscunt & longe post an- 

 lesin immutatæ remanent; pollen interdum nullum v. parcum 

 manco modo evolutum ; filamenta sæpe brevia, ut in alabastro, 

 c ulterius evoluta, 



2* 



