18 ( J3.] FLORÆ ARCTICÆ NORVEGIÆ. 23 



14. Sagina procumbens L. 



a. subspecies confertior Norm.: 



Planta multicaulis, perennis. Caules crebri, procumbentes v. 

 procumbenti-ascendentes v. erectiusculi, sæpe ex axillis, immo 

 supremis fasciculos foliorum v. ramos breviores foliatos apice 

 florifero protrudentes. Inter bases caulium caudiculi innovationum 

 densius multifoliati foliis anguste linearibus, mucronulatis v. 

 subaristatis, strictioribus & longioribus quam apud Saginam 

 procumbentem, usque ad 1.5 cm. longis. Pedunculi ante an- 

 thesin & sub anthesi recti, raro apice paulum nutante. Flores 

 minores quam apud S. procumbentem. Calyx capsulæ semper 

 applicatus. Capsula paulum, vix tertia parte, calyce longior v. 

 ei subæquilonga, longitudine 2 mm. vix superante. 



Forsitan propria species, Sagina confertior nominanda, Sa- 

 ginæ densæ Jord. affinior, a qua præcipue perennitate & inno- 

 vationibus characteristicis differe videtur, ei tamen approximans 

 pedunculis rectis & floribus minoribus. 



15. Sagina Linnæi Presl. 



a. monstrositas pleniflora: 

 Calyx normalis amplectens petala lactea 20 — 30 eo paulum 

 longiora rosulam depresse globosam venustulam componentia. 

 In Målselvén semel lecta. 



16. Sagina nivalis (Lindbl.), cujus flores vulgo pentameri de- 

 scribuntur, in Norvegia are tica sæpe invenitur floribus nunc 

 omnibus v. fere omnibus, nunc pluribus, nunc paucioribus tetra- 

 meris. Quoque specimina e tractibus re vera arcticis eodem 

 modo se habent, sic specimina lecta a cl. Th. Fries ad insulam 

 Disco Groenlandiæ, ad Green Harbour & Liefdebay Spidsbergiæ 

 offerunt flores plurimos tetrameros, pauciores pentameros; speci- 

 mina ex Adventbay Spidsbergiæ, e Nowaja Semlja a celebris 

 vjellman & Lundstrem reportata paucos flores tetrameros præ- 

 )ent. Ubi Sagina Linnæi ad loca elevatiora alpium Norvegiæ 

 ireticæ ascendit, non raro formæ prorsus intermediæ inter hane 

 c Saginam nivalem visæ sunt. 



