2(5 



J. M. NOKMAN. 



[Nu. 16. 



sæpe ad punctula elevata reductis extra nervos vix sensibiliter 

 piiberzila, ad nervos pilis paulum longioribus densis obsita, ad 

 paginam inferiorem, præcipue folia infima, minus v. non opaca, 

 sæpe apicem versus v. prope margines, iraprimis ad paginam in- 

 feriorem rubicunde suffusa; infima pauca ovali-lanceolata apice 

 obtusiore, cetera, floralibus exceptis, gradatim inflorescentiam 

 versus majora & magis protracte apicenf versus angustata, lance- 

 olato-ovata, basi cordata aniplexicaulia, maxima, supra mediam 

 partem caulis posita, usque ad 7 cm. longa & 3 cm. v. paulum 

 ultra lata, floralia alterna, lanceolato-ovata, brevissime petiolata. 

 Margo foliorum apud inferiora levius denticulatus, apud superiora 

 inflorescentiam versus seusim argutius & magis irregulare denti- 

 culatus, denticulis majoribus cum duobus v. uno minoribus inter- 

 positis alternantibus. 



Turiones æstivales subhypogæi v. hypogæi, erecti, sessiles, 

 rubescentes, foliis kataphylloideis carnosis, inferioribus remoti- 

 usculis, rotundato-ovalibus, pæne 4 mm. longis, internodium supra- 

 positum subæquantibus, superioribus densius imbricatis. 



Alabastra subovaiia. 



Flores erecti, 13 — 14 mm. longi, petalis rubro-violaceis, 

 ovali-obcordatis sinu apicali 2 mm. v. paulum ultra profundo, 

 basin versus subcuneate angustatis, calycem quarta parte super- 

 antibus. 



Calycis laciniæ subovato-lanceolatæ, c. 8 mm. longæ, prope 

 basin c. 2 mm. latæ, fere subglabræ, tubo exacte obconico. vix 

 3 mm. longo & lato, præcipue ad nervos elevatos pubescente. 



Stigma in stylo 5 mm. longo positum, conipanidatiim, c. 

 2 mm. longum k in media parte c. 1.44 mm. latum, lobis ad 

 tertiam infimam partem in cupulam æquabilem coalitis, ceterum 

 libris erectis apice reflexiusculo. 



Capsula & semina ignota (ovarium pubescens). 



Planta primos flores 12 do julii 1884 aperuit. 



Unicum specimen inventum ad Storsteinnes sinus Balsfjorden, 

 in fossa laterali viæ publicæ ad Målselven ducentis, tune nuper 

 conditæ, qua in fossa duæ plantæ aliæ crescebant, in vicinia 

 nullo alio loco provenientes, verisimiliter e seminibus per longum 



