1893.] 



FLORÆ ARCTICÆ NORVEGIÆ. 



oo 



Flores certe 6, sæpius multo 

 pl ures. 



Sepala duplo longiora quam 

 lata. dimidiam longitudinem pe- 

 talorum subæquantia. 



Flores 1 — 4, sæpius 2 — 3. 



Sepala paulum tantum lon- 

 giora quam lata, tertiam par- 

 tem longitudinis petalorum sub- 

 æquantia. 



Hab. var. arenaria in Kvænangen ad Sliravarre. 



Nostra planta speciminibus groenlandicis a cl. Th. Fries 

 reportatis similis, excepto stylo apud nostram longiore, quali 

 apud a, apud groenlandica vulgo breviore, interdum tamen quoque 

 longiore. 



c. typica: 



Lamina folii longitudinem 

 petioli vulgo non superans. 



Bracteæ pedunculum vulgo 

 superantes. 



Basis calycis bracteis de- 

 stituta. 



d. var. bracteosa: 



Lamina folii longitudine 

 petioli non paulum brevior. 



Bracteæ pedunculo sat bre- 

 viores, interdum bis breviores. 



Basis calycis bracteis 1 — 2, 

 adpressis, omni re sepala æmu- 



lantibus munita. 

 Hab. forma bracteosa ad prædium Sand insulæ Sandsøen 

 præfecturæ Tromseensis. 



2 Pyrola secunda L. 



a. var. dispersiflora Norm., in „Index supplem." pag. 26 

 descripta. 



POLEMONIACEÆ. 



1. POLEMONIUM CÆRULEUM L. 



a. var. parviflora: 

 Flores multo minores quam apud typicam Norvegiæ arcticæ. 

 Corolla 7 — 10 mm. longa (apud a 14—19 mm.), nunc dilute lila- 

 cina, nunc alba. Stamina in floribus autumnalibus serotinis 

 tantum visa abortiva c. 1.5 mm. longa, anthera sterili lanceolata, 



Vid.-Selsk. Forh. 1893. No. 16. 3 



