1893.] 



FLORÆ ARCTICÆ NORVEGIÆ. 



35 



PRIMULACEÆ. 

 1. Primula stricta Hornem. 

 a. *obesior Norm. in „Spec. loca" p. 297 (57). 



Planta hæc pluries commntata cum Pr. scotica, descriptio 

 denuo e loco citato iteratur: 



A forma primaria differens robustiore statura, scapo cras- 

 siore, bracteis pedunculos florigeros breviores cequantibus, præ- 

 cipue tamen inflorescentia 5 — 1 ofl 'ora, dein qnoque virescentia 

 saturatiore, foliis longius petiolatis, juvenilibns erectioribus. A 

 Primula scotica distinguitur foliis adultis demum omnino nudis, 

 laciniis corollæ apicem versus minus dilatatis. 



In Norvegia arctica multo longius septentrionem versus 

 progrediens quam Primula scotica. 



POLYGONEÆ. 



1. POLYGONUM AV1CULARE L. 



a. forma anomala (== P. Raii Hartm. Sc. FL, forma borealis 

 A. Arrhen.). 



Nuces perigonio magis minusve longiores, apicem versus acu- 

 tius protractæ, nitidiores, læviores, dilutius coloratæ quam apud 

 plautam typicam ; nunc perigonium subæquantes tantum apice de- 

 nudato, nunc paulum longiores v. tertia, rarius dimidia parte 

 perigonium superantes; fere totæ sordide viridulæ colore in 

 fuscum magis minusve vergen te, v. apice sordide viridulo basin 

 versus sensim fortius fuscescentes, v. totæ mediocriter fuscæ ; pa- 

 riete tenui, sat flaccido, exsiccatione collabente. Semen vulgo 

 longius quam latum, subteres compressum v. latere uno plani- 

 usculo, altero convexo, rarius in nucibus bi evioribus subtrigonum 

 v. rarissime exacte trigonum, numquam cavitatem totam nucis, 

 in longioribus tantum minorem partem explens. Pagina inferior 

 folii nervo medio turn toto manifeste prominente, turn tantum 

 ad basin folii prominente apicem versus obsolescente, turn toto 

 obsoleto, nervis secundi ordinis rarius manifestis, sæpius obso- 



3* 



