1893.] 



ELOEÆ AECTICÆ NOEVEGIÆ. 



45 



elatiore, foliis culmum subæquantibus, imprimis glumis vacuis 

 spicæ duplo pluribus, charactere constante & essentialic Spedes 

 Eriophori monostachyæ in sectiones duas referri possunt, se: 



sectio i. paucivacuæ glumis basilaribus spicæ vacuis quam 

 7 paucioribus, ad quas E. nisse olum & E. Scheuchzcri pertinent, 

 sectio 2. mnltivacuæ glumis basilaribus spicæ vacuis 12 v. 

 pluribus, ad quas E. vaginatum, E. callithrix, E. aquatile, spe- 

 des ultima pænultimæ forsitan proxime affinis, numerandæ sunt. 



5. Eriophoeum angustifolium Rotb. 

 a. lusus ramigerus: 



Spica longe pedunculata ex axilla folii culmei supremi. 

 In Norvegia arctica pluribi visus ex. gr. ad Målselven, ad 

 insulam Loppen, ad Alten. 



6. Caeex dioica L. 



a. forma subparallela Norm. in „Karplant. udbred. i det 

 nordenf." pag. 14. 



Culmi a basi ipsa erecti. Spica ovalis v. elliptica, sæpe 

 brevis, sat densiflora fructibus erectis, rostro scabrulo v. lævi- 

 usculo. 



In Norvegia boreali & arctica frequens. 



b. forma sparsiflora: 



Culmi sæpius a basi ipsa erecti. Spica lineari-oblonga, lon- 

 ior, sat rariflora fructibus remotiusculis pateniibus, rostro vulgo 

 ævi. 



In Kvænangen præfecturæ Tromseensis ad alpes prope 

 rændbugt. 



. Caeex chlamydea Norm. 



Culmus e radice breviter stolonifera solitarius, erectus v. ad 

 asin paulum curvulus, subtriquetrus scaber, ad basin foliatus, 

 aginis foliorum præteriti anui, infime hue illuc vestigiis vaginæ 

 phyllæ tectus, sæpius 12 — 16 cm., rarissime usque ad 30.5 cm. 

 ltus. 



