48 



J. M. NORMAN. 



[No. 16. 



d. forma pauciflora lusus philandrus: 



Spiculæ binæ, terminalis tota v. fere tota mascula squamis 

 dilute fusco-flavis. 



In Nordlandia ad loca elevatiora alpis Båtfjeldet Salt- 

 daliæ. 



9. Carex norvegica Wild. 

 a. forma isostachya: 



Culmus superna scaber. Spicula terminalis ovato-lanceolata 

 v. ovato-oblonga floribus masculis paucis. Fructus manifestius 

 leviter multinervii nervis tenuibus paulum prominentibus, rostro 

 sæpissime scabrulo, raro lævi. 



In Norvegia arctica pluribi ex. gr. in Vesterålia ad Sort- 

 land insulæ Langøen, ad Mortenhals prope Tromsø, cet. 



Forma huie similis culmo superne scabro & fructibus mani- 

 festius nervosis sed spicula terminali normali intermedia est 

 inter f. isostachyam å typicam. 



10. Carex loliacea L. 

 a. forma subtenella: 



Spiculæ erectiusculæ fructibus evolutis 1 — 2, raro 3. 



In præfectura Tromseensi ad alpem Eokomborre parocbiæ 

 Målselven, ad Henrikstinden parocbiæ Balsf jorden, in Finmarkia 

 ad Jarfjorden Varangriæ meridionalis. 



11. Carex subsubulosa Norm. 



Species homostachya, hyparrhena e tribu Caricis canescentis 

 v. forsitan C. tenuifloræ, cæspitosa. Culmi 27 — 40 cm. longi, erecti, 

 stricti, læves v. superne vix sensibiliter scabruli. 



Folia glauca usque ad 3 mm. lata, prorsus plana, a basi 

 suprorsum in apicem subulatum sensim angustata, in parte su 

 periore ad margines scabra, culmea duas tertias partes culm 

 æquantia, illa innovationum non nihil longiora. 



Spica line ari-ob lo nga, 4.5—5.5 cm. longa, sp kulis 4 — j 

 oblougo-lanceolatis v. ovato-lanceolatis, densis, floribus usque a< 



