52 



J. M. NORMAN. 



[No. 16, 



d. forma bæostachya: 

 Spicæ femiueæ obovato-rotundatæ, minimæ vix 7 mm. 

 superantes, 2— 4floræ. 



Ad Altevandet parochiæ Målselven. 



20. Carex limosa X C. rariflora: 

 Duæ formæ, nisi plures, adsunt: 



a. Folia omnia unacum culmo scabra qualia Caricis limosæ, 

 spicæ femineæ quales Caricis rarifloræ formæ rufescentis. 



b. Folia inferiora unacum culmo scabra qualia Caricis limosæ, 

 superiora plana & latiora qualia Caricis rarifloræ. Spica densa 

 et multiflora (= C. limosa), squamis obvolventibus (== C. rari- 

 flora). 



In Finmarkia pluribi. 



21. Carex capillaris L. 

 a. forma alpestris: 



Planta pygmæa. Culmi vix 5 cm. superantes, apicem versus 

 arcuate curvuli. Folia brevia, angustiora, sæpe convoluta, pluj 

 rima curvula, non 4 cm. superantia. Fructus subitius in rostrum 

 sat distinctum, prorsus læve, fere caryopsidi inclusæ æquilongum, 

 abeuntes. 



In Finmarkia Altensi ad alpem Goskamarkfjeldet prope ter- 

 minum arboreum, 



22. Carex rotundata Wbg. 

 a. forma læta: 



Folia pure læte viridia. Fructus læte vindes. 



Ad Skjøtningberg Finmarkiæ orientalis & pluribi visa. 



23. Carex ampullacea L. 



In agro arctico nostro quoad omnes partes non raro magis 

 minusve eo modo ad Caricem vesicariam se approximaus, ut 

 hæc species, apud formas typicas tam bene distinctæ, difficulter 

 distiugvendæ sint, quamobrem Linnæus ambas in unam conjunxit. 



