U. H. DE VIÎÏÈSE. 



Cycadearum Africœ-Aust(atis. \ 5 1 



Nov.œ species Cycadearum Africœ-Australis quas description 

 nihtis illustravit U. H. de Viuese, ph. et ined. D r , prof. extr. 

 in Âthènaeo illustri Amstelodamensi. 



Quo terapore prodiit scriptum Lehmannianum de Cycarfeis 

 ^fricœ Australis (1), non solùm unicuique hortorum praefecto 

 occasio est oblata meliùs cognoscendi plu rimas Cycadeas , sed 

 ansa mihi quoque data commerça litterarii , cura clarissimo 

 Lehman no , quod hos inprimis mihi tulit fructus ut huic speciosae 

 familiae plantarum , necdùm satis cognitee , animum animadver- 

 îerim et nunc summam specierum earum quas observaverim 

 publici jaris faciam. In quo suasorem prœcipuum agnosco pro- 

 fessorem Hamburgensem Lehmannum , cujus humanitati et 

 amice mec uni factae communicationi maximè debitur, si fortè 

 quid animadversione dignum his in adnotationibus reperiatur, 

 quoe verô qualescumque sint,id saltem efficiant ut alii quoque 

 ad pervestigandas suas species denuô excitentur. Non aliam his 

 scriptis laudem sector aut honorera. Cycadearum ordini , inagis 

 formâ quàm numéro specierum notando , anteà duo gênera, 

 Cycas L. et Zamia L. accensebantur (2). Horum postremum 

 recensioribus Eckloni et Zeyheri in Africà Australi Botanicis 

 perquisitionibus, et deinde inprimis Lehmanni opéra rectiùs 

 cognitum est,ab eoque primùm in duo gênera accuratè distinc- 

 tum. Quam separationem jàm significaverant quidemCel.Dryan- 

 der et R. Brown (3), aliique , déficiente tamen cognitioni struc- 

 tura; florum extra omne dubium ponere non pptuerunt. 



(1) Haniburgi editum, i83<i. 



(2) Richard, Sur les familles des Cycadées ) p. 1775 



• (3) «Species Americanœ, qua: Zamiae genuiiiœ , a capensibus et Novaî Hollandiœ forsan 

 « génère distinguendœ , nionente Cl. Drvaudro; propter squamas masculas pellatas , muticas, 

 « feraineis conformes; et acerviilos antherarum binos distinctos ; in his porrô pinuœ cuni ra- 

 « cheos processu manifesté articulai» sunt, dùiri in reliquis vel obsolelissimè articulat.Te , vel 

 « omniaô decurrentes. .< Prodi. p. 3/,8 , edit. London , 1S10. 



