esse collisam. At idem phaenomenon pariter locnm habet, quum animal, respi- 

 rationis intermittendae cupidum , spiritum sola vi expellente ea ratione in dire- 

 ctum propellit, ut nulla vi ad trachaeam remeare coactum, in aquae sinum li- 

 bere dispergatur. Certe aer communis atmosphoericus vehementer sub aqua in- 

 spiratus per tubum vitreum capillarem exilissimum, cujus lumen vix illud ex- 

 cedebat, quod in cirris trachaearum lente vitrea inesse conspicitur, in bullas ex- 

 templo fatiscit . Quare suspicari oportet animantia ista vel aerem cum aqua in- 

 time copulatum, vel tenuissimam tantum aeris partem ex aqua haurire pro mu- 

 nere respirationis obeundo. 



Respiratio hujusmodi animantium ab ipsorum nutu dependens, atque natu- 

 ralis eorum indoles, qua nonnisi toto corpore in valvis recepto, si trachaeas ex- 

 cipias, respirare solent, omnino impossibile reddit branchiarum statum, atque 

 actionem tunc temporis explorare. Branchiae Mytili Edulis, respirationis mune- 

 re jam quiescente, lente vitrea inspectae, jucundissimum spectaculum saepe no- 

 bis praebuerunt ; nullum enim in iis inerat punctum , quod leni simul , crebroque 

 motu minus percelleretur. Totam branchiarum compagem vehementi igne agi- 

 tatam perenniter fervere existimares. Quod nonnisi pernicem ipsarum contracti- 

 litatem conspicue significare videtur. 



Si inspirationis,atque expirationisperennitatem,sive non interruptam respi- 

 randi rationem inistis animantibus inspiciamus; ac ingentem motus velocitatem, 

 qua spiritus per eorum branchias circumvehitur, simul consideremus; haud ae- 

 gre opinabimur animantia ista, ceteris paribus, tam uberem vitalis spiritus co- 

 piam unius horae intervallo ex aqua haurire, quantam animantia diversi generis 

 ob infrequentes, alternasque inspirationes, atque expirationes , sex fortasse ho- 

 rarum spatio imbibere queunt. Hinc igitur in primis ratio petenda, cur anima- 

 libus iisdem respirandi facultatem pro ipsorum lubitu Natura concesserit. 



Quo itidem fieri arbitramur, ut Mollusca hujuscemodi, tumin aqua demersa, 

 tum extra aquam posita, sub recipiente machinae pneumaticae , omniprorsus ae- 

 re destituto ,per plures horas , et fortasse etiam per dies aliquot vitam traducant, 

 suasque functiones ea ratione perficiant , ac si in libero aere forent locata . Prae- 

 clarum hoc phaenomenon periculis sedulo anobis institutis saepe observavimus, 

 licet in toto ipsorum decursu vacuum tam adcurate in recipiente praedicto ser- 

 varetur, ut hydrargyrum in cisterna Barometri continuo demissum detineretur. 

 Illud solum peculiari animadversione dignum esse censemus , quod scilicet , aquae, 

 atque aeris pressione omnino deficiente, nullum umquam expansionis vestigium 

 in corpore praedictorum animantium conspicere datum sit. 



