VNIVALVIA 21 



que locatas, ex quibus venae emergunt ad brancliias nn. Ut autem bran- 

 cliiarum mirabilis structura, quae in statu naturali molem veluti pyramida- 

 lem effingunt, rite innotesceret , hydrargyrum. in ipsas sollerter injicere 

 oportuit. Quo factum est, ut elegantissima earum compages in propatulo 

 poneretur, et modo explicabimus. E singulis cordis auriculis truncus venosus 

 A emergit, quorum quisque brancliias sibi respondentes proxime subit: at 

 statim atque branchiarum apices attingunt, inflexi B retrorsum redeunt, et 

 mirabili artificio, quod niodo describemus, branchias efficiunt. 



E trunco venoso primigenio plures rami semicirculares C C gradatim 

 emanant, secundum branchiarum longitudinem decrescentes. Hi inflexam 

 eiusdem trunci venosi partem pervadunt, et cum ea libere communicant. A 

 singulis itidem ramis semicircularibus ramuli minores secedunt in branchia- 

 rum cellulas coacervatas DD abeuntes. Id omne ex inspectione Figurae la, Fig- i^- 

 Tab. XLI quam ad amussim delineavimus melius intelligi potest. Tab. XLlii. 



E summo corde ( Tab. XLIII, Fig. i ) arteria aorta L proxime derivat, ^'^* " 

 et recta sursum pergit secus ventriculi oram: at cum primum oesophagi fi- 

 stulam attingit, in duos ramos Q dispertitur, qui, oesophagum inter se com- 

 plectentes, ibidem coalescunt, annuli speciem effingentes. Interea ex utra- 

 que annuli regione, et fortasse a summa sui parte, rarai rj i r aliquot absce- 

 dunt, sursumque petunt versus caput; ibique capiti ipsi, oculis, oris bulbo, 

 eiusque glandulis, ramis pluribus distributis, ulterius pergunt, cirros perva- 

 dunt, inque illis nervos IIJJ comites, ut videbimus, sequuntur usque ad 

 apices surculis suis innumeris, atque exilissimis universam eorum substan- 

 tiam irrorantes. 



Truncus praecipuus, a corde ad caput, plures ramulos largitur musculis 

 omnibus, ventri m, eiusque visceribus, pariterque binis glandulis rr amygda- 

 lae speciem imitantibus, carneumque colorem praeseferentibus; quae ducti- 

 bus suis praelongis oris bulbum attingunt, ibique salivarium munus exerce- 

 re videntur, prout eX Fig. 3 H H apparet. Ab imo corde arteriae descen- 3. 

 dentis truncus derivat, qui in plures ramos divisus, partibus inibi locatis 

 prospicere videtur. 



Veria cava P Fig. 4 ab auriculis originem trahit, et branchias utrinque 

 proxime subit, ubi, mirabili artificio inflexa, in duos ramos secedit. Hi sur» 

 sura porrecti, brevi eraenso spatio in unum truncum coalescunt, indeque 

 ulterius progredientes secus dexteram arteriae oram caput petunt, cirrosque, 

 atque arteriam ipsam ubique comitantur. Eadera quoque ratione, quam de 



