i6 TESTACEA 



et alteri ad triquetram quoque branchiarum appendicem H pertingunt, ita 

 ut hydrargyrus in venam immissus ipsam facile pervadit. 



Nunc ad cerebrum veniamus quod transversam fasciam D repraesentat , 

 in cuius sinistra regione b ganglium conspicuum apparet, a quo circumun- 

 dique plures surculi nervei emanant. li potissimum qui ad caput, oculos, 

 tentacula, oesophagum, eiusque bulbum ac proboscidem pergunt, bina gan- 

 glia minora d efformant parvos pariter surculos distribuentia. E supra dicto 

 magno cerebri gangiio nerveus ramus crassus ortum ducit, qui alteri sui 

 pari ex adversa cerebri regione, brevi emenso spatio coniungitur, ibique ab 

 utroque simul ganglium maximum e super pede recumbens conficitur. Hoc 

 circumundique in primis plures exilissimas promit propagines; et exinde 

 binos alios ramos satis crassos, qui inter pedis lacertos ramulis suis hac illac 

 dispertiuntur. A gangiio maiori b ad cerebri radicem sinistrorsum posito bina 

 minora gangiia derivant , quorum surculus , super praedictos ramos maiores 

 transverse praetergrediens , aliud efficit gangiium E prope maximum, quod 

 modo descripsimus. Ex hoc multi exiles inaequalesque nervuli circurgcirca 

 prodeuntes in pedis substantiam itidem inseruntur. 



GENVS V. 



BVLLA. 



Ital. BoUa. Cail. Bulle. Germ. ©i'e ^Btadensc^necfe. Angl. Dipper. 

 Belg. Blaus-hooren. Dan. QSoHesneffen. 



Generis characteres. Tes.ta univalvis, convoluta , inermis. Apertura subcoar- 

 ctata, oblonga, longitudinalis, basi integerrima. Columella obliqua, laevis. 



Linn. Syst. Nat. pag. S^aa. 



Qeneris descriptio. Bulla quoddam insigne dictum fuit, quod a pueris 

 romanis e collo ante pectus loro suspensum gestabatur in signum ingenui- 

 tatis et fortunae. Nam tempore sumendae togae bjiliam. una cum praetexta 

 deponebant, et Laribus donabant, sicut puellae Yeneri pupas suas. Et Pli- 

 nius narrat hunc bullae gestandae morem originem habuisse a Tarquinio 

 Prisco, qui filium suum, quod adhuc praetextatus hostem in bello occidisset, 

 aurea buUa donavit. Ex quo factum fuit, ut equitum filii praetextati insigne 

 id haberent. Scribunt vero alii, non modo equitum, sed omnium ingenuorum 

 filios bullam auream gestasse. Nam libertini et aliquando etiam tenuiores 



