44 TESTACEA 



Dissectioiie longius progressa, atque oesophago, Tentriculo, intestinisque 

 sublatis, obviam illico veniunt cor, circulationisque semitae. Hoc est H sub- 

 rotundum, carnosum, validum, imamque abdominis partem occupat, sura- 

 mo hepati proximam. A suprema eius parte brevis aortae truncus emanat, 

 qui protinus in duos divisus, hinc ascendentem L L, illinc descendentem L, 

 aortam ejftbrmat. Haec postrema totani iecoris pervaclit substantiam hh^ sur- 

 culisque innumeris omnes eius plagas irrorat, ramum praeter exiguum z, 

 qui arcuatus, et deinde bipartitus, matrici /c, rectoque J intestino ramulos 

 largitur: illa autem alte ac flexuose petens seseque attenuans usque ad oeso- 

 phagi bulbum, ramos plurimos gradatim tribuit, hinc inde universo abdo- 

 mini ooooo, oculis, tentaculis, pedi, proboscidi ppppp-, potissimiim vero sali- 

 varibus glandulis O ac ventriculo M, oesophagique sacculo m. Ex aortae 

 radice sinistrorsum ramus alter l provenit, ramusculos in multos longe late- 

 que dispertitus, abdominis parietibus prospicere videtur. 



Sinistrae cordis regioni eius auricula g proxime adhaeret, in quam ge- 

 mini branchiales trunci confluunt, latior primus E, exiliorque ee alter, qui 

 ingenti numero ramulis suis ad retis modum intextis in branchias simulque 

 earum appendicem finiunt. Est huic postremae elHptica vena parallelis ra- 

 musculis ad maiorem aliam medianam venam per anastomosin coniuncta. 

 Ex eiusdem cordis auriculae inferiori plaga alii bini trunci G F originem 

 Tab L praebent, qui // in exteriores cavi branchialis partes diversimode ramifi- 

 p^s- r- cantur, et praecipue inter congeriem externe glandulosam ( Fig. \) kk inte- 

 rius spongioso-reticulatam, quam fusius in Muricis Tritonis anatome explica- 

 tam exhibemus Ad cordis ventriculi, auriculaeque structuram rite cogno- 

 Fig. i3. scendam Fig. i3 contemplari necesse est. Ea enim utriusque dissectionem 

 repraesentat, et musculos multiplices lacertos varia inter sese ratione im- 

 plexos ostencUt; simulque quatuor, quibus gaudent, semilunares valvulas, 

 seu binas ad aortae originem r, totidemque ad auriculae venosa ostia q 

 per quae sanguis e branchiis branchialique cavo fluit. 



(i) Consule ea, quae in pag. la nostri opusculi, cui inest titulus: Sunto di Mem, 

 sii gli animali invertehrati del Regno di Nap. an. i8a4, hisce verJjis scripta sunt. „ 

 II fondo del cavo branchiale ha un forarae orbicolare, che conduce in Una seconda ca*- 

 vita risultante da sostanza quasi glandulosa , che in alcune epoche dell* anno apparisce 

 variamente colorata,, . 



