519 



que acriter mihi intaenti contigit, ut divisionem 

 hue pertinente m dignoscereni. Cernebam Vegeta- 

 bilia pbanerogamia in Herbas et Arbores esse divi- 

 dendas. Non me latebat , banc dividendi rationem 

 quasi proscriptum esse summorum Botanicorum 

 judiciis. Jam inde a Linnaeo , quasi summo Ponti- 

 lice , aqua et igni in terd ictus erat , qui ejnsmodi 

 divisionem in scientia committere vel admittere 

 ausus esset. Amicus Linneeus, amicus De Gandolleus, 

 sed magis arnica veritas. Doctissimorum virorum 

 auctoritas non tantum apud me valuit , ut a veri 

 investigatione desciscerem. Nec incassum contendi. 

 Gum dicerent iili, inter Herbarn et Arborem vulgi 

 tantum opinionem y non ipsain naturam fecisse 

 discrimen , equidem banc sententiam ex ipsorum 

 dictis, quse multa in opère meo citât a sunt, refelli. 

 Ipsos meariim tesLes feci sententiarum. Ipsi praedi- 

 cant , Arborum naturam diversam esse a reliqua- 

 rnm plantarum natura. Nullûs fere est anatomise et 

 pbysiologise locus, ubi non patefiat di versa arborum 

 natura. Vehit de lenticellis quae docentur ( v. De- 

 Gand. Organogr. c. 8. p. 78. vers, germ.) solas arbores 

 concernunt. «Fiantes perfeciissima?, inquit Okenius, 

 Arbores sunt. » Ergo arbores non cum reliquis 

 confundendae erant. Accuratius inquirens notam 

 etiam manifestam inveni , in terminorum farragine 

 latentem, qua Arbores (cum Fruticibus) ab Herbis 

 discerni possent , folia dico inserta , ab Herbarum 

 fol iis adnatis aperte discedentia. 



Haec autem prima et supretna Regui divisio est 



