49 



rioribus obtnsis summis mucronatis dorso depressis 

 carina loogitudinali nulla. 



In litore Absliasiee circa Pezundan , antiquam Pi- 

 tyum ; unde olim pro distincta specie existimans 

 nomen P. Pityusaè dedi. Ramulos cum strobilis jam 

 ante plures annos liabui ab Exc. Greigti classis 

 rossicae in Ponto Euxino quondam Prsefecti j postea 

 communicavit Chirurgus Ujin. 



A reliquis Pini speciebus facile discernitur squa- 

 mis dorso baud tuberculatis sed foveolâ média im- 

 pressâ. Ad P. maritimum (P. Halepensem Decand. 

 Bertol. ) réfero quamvis in nonnullis recedere vi- 

 dentiir. Folia occurrunt interdum breviora et tene- 

 riora qnam unquam in P. maritimâ vidi, vix duos 

 pollices longa; alii vero ranii gerunt folia illis P. 

 monspeliensis Salzmann simillima ( quae P. mariti- 

 mae var. ) , ita ut vix eandem arborem crederes. 

 Convenit etiam cum gallicâ coni magnitudo et forma 

 generalis squamarum, sed in nostrâ squamee supe- 

 riores acutae imo mucronatae , quod in P. maritimâ 

 liaud vidi nec ab autoribus observatum scio. Squa- 

 mee infimae disco apicali orbiculato foveolâ mediâ 

 rotundâ ; dein trapezoideo apice adhuc obtuso, ca- 

 rina mediâ transversâ disci longitudinem bis trip- 

 îove excedente, foveolâ transverse ovali; mox fit an- 

 gustior apice mucrone producto seepe pungente , 

 carinâ etiam in foveolâ conspicuâ; denique vix lon- 

 gitudine latior acumine minore, carinâ transversali 

 juxta foveolam utrinque paullo elevatâ. 

 N° 1. % 



