tulanus nunc Odessse degens ? qui specimina eom- 

 municavit adjecta schedula ubi sequentia : « Arbor 

 ad line speciosior précédente ( P. argentea infra ). 

 Truncus rectissimus 80 pedes et ultra altus , dia- 

 metro trium pedum , cortice lœvi P. albee. Rami 

 densi, pollices duos vix unquam très crassi, régula- 

 riter dispositif inferiores horizontales, superiores an- 

 gulo acutiore exeuntes. Aetate quatuordecim ad se- 

 decim ànnorum fructificare incipit in summitate. In 

 adultâ jam inde a quarta parte altitudinis strobiii 

 magni conici erecti totam arboris coronam coope- 

 riunt, solitarii, bini vel terni, muitum resinse exsu- 

 dantes. Semina fine Septembris maturescunt statirn 

 cum squamis decidua , axi seepe per integrum an- 

 num superstite. Lignum quam in P. orientali du- 

 rius, nec ita a vermibus corroditur.» 



Arbor certe pulcherrima folioruin colore magis 

 quam in reliquis argenteo et strobilorum mole. Ra- 

 muli quos accepi P. balsameam referunt, pube fus- 

 câ incomtâ proprise indolls obsiti. Folia linearia us- 

 que ad très quadrantes lineas lata , pollicem circi- 

 ter longa, apeie levissime emarginata, supra pallide 

 e flavo-viridia canaliculata subtus utrinque lineâ 

 argenteoglaucâ carinam marginesque incrassatos 

 latitudine eequante; seriebus duabus ut in P. Piceâ 

 longioribus, sed cum basi plus minus torta sursum 

 incurva sint apices vix prominent sed omnes subas- 

 quales. Àmenta mascula baud vidi. Strobiii feminei 

 sessiles vel brevissime pedunculati > erecti quinque 

 pollices longi, duorum cum dimidio diametro. Ra- 



