4 62 



ranensis (*) incolse nominantur , quibus exceptis 

 fossiles quoque easque majores species observavi in 

 calce tertiaria Tarcuensi. Quse quidem formatio 

 altitudine numeroque collium in hac regione prse- 

 valens lapidem offert calcareum rnfo-cinerei coloris 

 vel ferruginei magnseque duritiei; in ea permultae 

 testse Cyrenarum congregatae sibique invicem supe- 

 rimpositse nec nisi eae cernuntur , scamna pristini 

 maris conspicna constituentes. Quse scilicet fractse 

 absqne ullis aliorum generum reliquiis modo valvas 

 perquam tenues transversim striatas, modoque solas 

 offerunt imagines testarum, ad plures, quod videtur, 

 species referendarum: alise enim magnse, alise par- 

 vee, lise teretiores, illse longiores cardinemque versus 

 acutiores adparent , unde magna earum differentia 

 intercedit., e vario singularum testarum in vertice 

 incrassato-acutiuscularum ambitu formaque dedu- 

 eenda; in ceteris testée albse cretaceo-friabiles , te- 

 nerrimse, destructse utplurimum et sensim solutse. 

 Major illarum species ad Cyrenam elongatam Rom. 

 (**) accedit quoad formam testae et magnitudinem ; 

 reliquse multo minores eidem associatse, promiscue 

 in lapide calcario obvise. 



Anodontes et Uniones. 

 Anodontum rariores species in fluviis, mare Cas- 

 pium petentibus, bucusque curatius observatse ; sic 



(*) v. Krynitzki 1. c. Bullet. de Mosc. i837 N° II. pag. 59. 

 ( ** ) v. F. Ad. Romer, die Versteînerungen des norddeutschen 

 Oolithengebîrges. Hannover. 1836. Tab. IX fïg. 11 a. b. c. 



