Expositio Pecorum systematica. 



15] 



tius areae dorsalis, a pelvi ad nucham, reversi. Cornua 

 ]ata, depresso - trigona, apice teretia, tenuiora. Magnitudo 

 vituli. Bovi bubalo afOnis videtur. 



21. BOS Linn. 



Rhinarium infra nares maximum, latius quam distantia 

 inter nares, laeve. Ungulae latissimae: simul sumtae latiores 

 quam longiores. Auriculae, majores, ovales. Cornua arcuata, 

 basi ad latera directa. 



Animalia inter maxima numeranda, omnibus cognita, quo- 

 rum vero historia dubiis adhuc mnltis laborat. 



a) Boves proprii, fronte Iongitudinali. 



Ossa frontis, in adultis, cornutis, retiorsum pone occiput 

 elongata, cristam ibi transversam inter bases cornuum forman- 

 tia; plerumque plana. Rhinarium a linea, inter extremitates 

 narrain posticos leviter antrorsum curvata, terminatum. 

 Aures longitudinie dimidii capitis aequales. — Cornua teretia. 

 Mammae quadratim positae. „Lingua aspero -papillosa." 



1. B. taurus (L.) fronte plana, dorso antico paullulum ele- 

 vato , cornibus ad latera directis. — Vortex pilorum in 

 medio dorsi, a quo pili Spinae dorsalis, usque ad me- 

 dium colli, antrorsnm diriguntur. Vortex frontis inter 

 oculos principalis; alius, prope cornua, interdum obso- 

 letus. — Domesticus factus in Europa et forsan in Asia; 

 iterum ferus in America. 



a) Urus Gessn. *), nigricans, olim in Europa media 

 ferus. Crania numerosa et sceleton fere integrum, 

 in Scania inventa, nunc, cura Nilssonii, in Aca- 

 demia nostra Lundensi asservantur. 



*) Gcssneri Hist. Anim. pag. 145; fig. „Uri feri e Lithauia, Silber 

 et Aurochs dicti. 44 — Ibd. pag. 140 iconera ..Bison Iis e Mazo- 

 via, Thür et Wisent dicti 44 invenimus, quae B. bisontem satbene 

 repraesentat. Ambae iconis ad vivos redditae sunt, curä lib. 

 Baronis Herbers t ein ii, et cum descriptionibus proponuntur. 

 Hi loci soli litem de existentia Bovis tauri feri, post culturam 

 Germaniae, in Europa media, dirimere videntur. 



