Expositio Pecorum systematica. 



155 % 



22. OVIBOS Blainv. Wagn. 



Ungulae latae, apicibus inflexae („ut Tarandi", Rieh.). 

 Caucla brevissima. 



Rhinarium vix nisi macula parva inter nares et margine 

 narium postico, nudis, constat. Labrum non sulcatum (Rieh.). 

 Ossa nasi eonvexa et rostrum angustatum , in icone Pennantiana, 

 saepe reprodueta,, faciem fere ovillam praebent. Frons plana. 

 Pili longissimi, pendentes. Cornua ad latera directa et de- 

 flexa, ut in Cotoblepa. (Solea ungularum et forma pilorum mihi 

 ignota). 



I. O. moschatus (Zimm. Gm.); Wagn. — In Americae re- 

 gione frigida, cum Tarando; lichenivorus. — Nigricans, 

 macula dorsi plerumque, at non Semper, alba. Cornua 

 maris adulti , ut in genere sequente, basi latissima, fron- 

 tem tegentia, relicto interstitio angusto, lineari. (Non 

 nisi cranium vidi). 



23. CATOBLEPAS Gray, H. Buk* Wagn. sec. Cuvie- 

 rium R. An. 1817. pag. 265. Connochaetes Licht. % 



Rostri latissimi macula inter nares nuda. Ungulae antice 

 compressae. Cauda elongata. 



Animalia singularis strueturae, quasi media inter Boves 

 et Dorcades. Nares maximae, curvatae, margine interno in val- 

 vulam formato. Cornua ad latera deflexa, ineurva, cornibus pri- 

 oris similia. Tuber glandulosum infra oculos, pro sinu lacry- 

 mali. Juba cervicis et caudae ut Equi. Barba gulae. Auricu- 



*) Nomen Catoblepas a Plinio VIII, cap. 21, et ab Aeliano VII, 

 5, ubi C. gnu fere describitur, cognitum est. Hoc nomen , ut 

 antiquum , hotlie una voce aeeeptum , pulchrum et Iiis animali- 

 bus egregie aptuni , a nobis quoque aeeipitur, etsi, jam anno 

 1812, Sectio Antiloparuni , quae Ailt. gnu continet, a Lichten- 

 steinio Connochaetes vocata est. Quod nomen, bene forma- 

 tum , nec ineptum, a Forstero pro speeifico ejusdem animalis, 

 quod Bovem connochaetem vocabat, exeogitatum est. Tertium 

 nomen, Boselaphus , eidem sectioni a Blainvillio datum est. 



