160 



Exposiüo Pecorum systematica. 



5. B. pygarga (Pall., H. Sm.). — Afr. merid. occid. — 

 Sinus sebacei parvi, nudi. Cauda brevior, setis longis 

 nigris floccosa. Ungulae spuriae parvae. Adulta, 

 formosae nigro-rufa, facie antica, pedibus, ventre et 

 regione anali cum uropygio albis; dorso canescente-tincto. 

 Cornua non multum curvata. Prioribus paullo angustior 

 et minor, sed maxime affinis. Vera est Bubalis , nec An- 

 tilope. Regio scapularis elevata; forma bo\ina. Color 

 formosissimus. (Mus. Stockli. et omn.). 



Juv. anni dilute fulvus , gula, temporibus ventreque 

 albis; naso superne cinereo-fusco , iitrinque stria nigra, 

 ab oculo ad nares ducta, limitato. (Mus. Paris.). 



6. B. albifrons (Harris), simillima priori; imprimis differt 

 uropygio non albo. — Afr. merid. (Harris; Wagn. ; ipse 

 non vidi). 



Continuat. sequit. 



