280 



Linnes Pecora. 



a) sylvatica (Waldthier Helvet.) major, altitudo dorsi 

 maris pedum 2\ (fere 75 centim.) ; gula albida; pectus 

 et jugulum fere totum fusca; color ruscus e jugulo ad 

 aures extensus, albedinem gulae cingens, vix a colore 

 corporis distinctns. Aures intus albopilosae. Pedes 

 nigro-fusci, tantum in digitis pallescentes (an Semper 

 ita in femina?). Color corporis liieme nigrofuscus; 

 aestate fulvogriseus , linea spinali nigra (in mare lon- 

 gipilosa). — Habitat in regione inferiore, sylvatica, 

 alpium Helvetiae et Tyroliae, montiumqUe adjacen- 

 tium. Specimina earpathica (# aestivus Mus. Stockh.) 

 non differre videntur. 



ß) alpina (Grat-thier venatorum Helv.) e regionibus al- 

 tioribus alpium Helvetiae. Minor dicitur; mihi vero 

 ignota. 



y) pyrenaica : $ (aestiva et liiemalis in Mus. Stockh. e 

 P}Teneis montibus) minor: altit. dorsi 65 centim.; 

 gula pallide fulva, colore fere lateribus corporis simi- 

 lis. Area fulva, in medium usque jugulum angulo 

 acuto continuata, vittis 2 distincte fuscis , ad aures 

 ductis, cingitur. Aures intus, ex parte fulvo pilosae. 

 Vitae oculares latiores et nigriores. Color corporis 

 aestate fulvns, linea spinali non distincta; hieme tan- 

 tum in lateribus paullo fuscior, linea spinali ad occi- 

 put ducta; nigra (ut in var. et aestivali). Pedes Sem- 

 per fusco - fulvescentes. Cornua minora, qv. in var. 

 a, sed situs eorum non differunt, nec ullam formae 

 discrepautiam eruere potui. (Conf. Schintz Synops. 

 2 p. 453). — Marem non vidi. Colore, eodem modo 

 ac femina, variabilis dicitur. 



Obs. Rupicaprae quoque inveniuntur in montibus 

 Italiae (hodie in Abruzzis), Graeciaeque (Conf. Wagn. 

 Suppl. IV, 463. Ea ? quam B e 1 o n describit, Obss. p. 

 120, non e Creta ; sed e Graecia orta videtur), sed 

 specimina ex bis terris non vidi, neque satis descripta 

 inveni. — Rupicapra caucasica, a Pallasio descripta 

 (Zoogr. I. p. 250), similis videtur pyrenaicae, sed 

 major: „altit. postica 2' S' 7 ;"' hieme fusca et „ungulae 

 spuriae bilobae." Eandem in montibus Persiae inve- 

 niri dicit Pallas; ea vero Rupicapra , ePersia, quam 

 post Hain. Smith enumerant auetores, „cornibus a 

 radice curvatis, vittä oculari obsoleta pilisque teneri- 

 bus," aliud quöddam pecus, forsan Nemorhedum go- 



raL indicare videtur. 



»{•/;»•! •.«.•.•* - iiHiuu nimm nun t Hßfn ?.:>Um~ x . 



