Linnes Pecora. 



Cervus camelopardalis x, 66. Bclon itin. 119. — 



Hasselquist (pelJern descripsit). — Practerea Rajus, 

 qui Bei oni um sequitur. Hoc animal tum temporis non 

 nisi ex „Aethiupia et Senaar" cogniturn erat. — Obs. 

 Linnaeus Semper aJT'ei t ßelonii edit. latinam , foj. 

 1605. I" ed. originariä (Observatious etc., scripta Pari- 

 siis 1553, impressa in 4:o ibd. 1588) Camelopardalis ex- 

 ponitur p. 263 et 4. Bei 011 primus lioc animal cum 

 Cervo comparasse videtur, cum caput cervi simile et cor- 

 nua pilosa dicit; animal vivum Cahirae viderat a:o cir- 

 citer 1550. Nomen „Zumapa" inter Arabes usitaturn 

 affert; sed tarnen G essner, coaevus ejus, et plures re- 

 rentiores hoc nomen .,Serapha u scribuut. Prof. Heden- 

 borg, qui nobis tres pelles e Sennaai ia , a:o 1837 — 1839, 

 misit, idem , Zerafa expressum, tradidit. Hinc nomen 

 galicum la Giraffe ort um est, quod jam apud Bei oni 11 m 

 invenimus. Cum antiquo illo; „Seraphim" radicem for- 

 fan communem habere, virisimile nobis videtur. 



CervUS alces X, 66: Fn. Sv. et Veteres. — XII, 92. 



C. elaphus X, 67: d:o d.o — XII, 93. 



C. tarandus ibd. d:o d:o — ibd. 



— Hoc animal prius a Linnaeo, in Mus. Ad. Fr. p. 11, 

 1754, Cervus Rangifer, nomine Raji, Synops p. 88, 

 dicitur. Sic nomen Rangifer rectius pro specihco adhi- 

 betur; quod eo melius fit, cum nomen: „Tarandus," 

 vere latinum, a Plinio (VIII cap. 34) usitaturn, potissi- 

 mum ut genericum adhibeatur, ut voluit Ogilby. Ani- 

 mal igitur hodie Tarandus rangifer appellandum cen- 

 semus. — Praeterea de etymologia observandum est, 

 utrumque nomen sine dubio a nomine hujus animalis 

 scandinavico, Ren (Rhen) oriri , quod plerumque Nor- 

 vegi Rensdyr et Germani Rennthier appellant. Hinc 

 corrupta illa nomina, quae apud auctores medii aevi 

 memorantur: Rain — Rainger vel Rangier (conf. Gesne- 

 rum) vel Ranglier (Gaston Phoebus), quae, latinam in- 

 duens forrnam , Rangifer scripserunt Albertus et Ol. 

 Magnus. Gesnerus hoc nomen minus recte, ut nos cre- 

 dimus, ramiferum significare credit. « — Incertum est unde 

 petita sit syllaba Ta, in nomine Pliniano; Ta- ran- do , 

 praefixa; sed radix Rehn, certe est idem ac gerrnanicum 

 Reh (quasi Rehenthier , s. „Rehenschier" Fabricii 

 apud Gesnerum), quo nomine primi coloni Germano- 

 Scandinavici animal cerviuum, jam ante ipsorum adven- 

 tum, apud Lappones cicur, appellaveruntj neque a lin- 

 gua lapponica vel fennica oritnr. 



Hornch*. Arch. II. 2. 20 



