296 



Linnes Pecora. 



Capra mambricu X, 70; XII, 95. Diagnosis et Aueto- 

 res allati indicant varietatem Caprae domestieam, mon- 

 strosam, in Oriente vulgarem, aurieulis pendulis et ma- 

 xilla superiore abbreviata aguoscendam. 



Capra rupicapra X, 68 et XII, 95. Loca citata prae- 

 sertim tractant var. ex alpibus Helvetiae; Belon de ru- 

 picapra e Graeeia (non vero e Creta) , loquitur. 



Capra depressa X, 69, et XII, 95: descriptio brevis, 



originaria, varietatis Capiae domesticac. Conf. ed. 2:dam, 

 - ubi primuni exponitur. 



Capra reversa X, 69 et XII, 95: etiam var. domestica 

 videtnr. Haec, ut prior, in S, N. Ed. 2 iisdem fere 

 verbis describitur. 



Capra pygmaea X, 69 et Mosebus pygm. XII, 92. 



— Venio nunc ad anirnal, inter Pecora minimum, sed 

 erroribus bistoriae litterariae omnia autecellens.; quod lata 

 jussisse videntur, ut nemo fere nisi peccando tangeret. 

 Haud aliter esse habet bistoria s. d. Troebili minimi, 

 quem nemo vidit, pluriumque minimorum, testantium 

 propensionem bominum ad fabulosa, quae ipsum Lin- 

 naeum, ut sagacitatem solitam amiserit, induxit. Hodie 

 quidem dubia sunt ex magna parte solirta, sed ut plane 

 perspecta sint bistoriam bujus anirnalculi litterariam ex 

 imo fönte ineipio. 



Seba in Tbesauro, Vol. 1, icones quasdam dat, quae 

 hodie, magnitudine, eolore, forma partium et praesertim 

 defectu ungularum spuriarum ut imagines JVanotragi 

 nostri (I, p. 143) sat bonae agnoscuntur; sc. Tab. 43 

 fig. 1 : magnitudine cati minoris; verisimiliter $ junior, 

 ob defertum cormium et scopam caudae minus evidentem; 

 Ibd. fig. 2« juvenis minor, forte etiam $; et 

 Ibd. fig. 3 pullulus 6 - polliearis. His adduntur: 

 Ibd, fig. A et B, pedes ejusdem generis; 



— fig. C. et D, cornua diversi generis; quorum C, in 

 desc. fig. 3tiae, alienum dicitur, alterum vero, certe alie- 

 num, nullibi commemoratum invenio. Postremo: 



Tab. 45 fig. 1, feminam adultam exbibere videtur. 



Linnaeus forsan haec animalia apud Sebam Amstcdo- 

 dami viderat, sed mentionem non facit nisi minimi, tab. 

 43 fig. 3; cui iconi nititur „Capra, pedibus digito hu- 

 mano angustioribus" in S. N. II p. 42 et VI p. 14 n:o 4. 

 Reliquas plane ignorare videtur; sed: 



In Mus. Ad. Fr. (1754) p. 12 duo nomina proponun- 

 tur: Cervus quineensis, de quo supra, pag. 294, egimus 



