394 



XIII. 



Conspectus vegetationis Lapponicae. 



Anctore 

 TS. J. Anderson. 



Ph. Mag*). 



Jam diu in eo consentiunt rei herbariae cultores, Lapponiam 

 vegetationis varietate et ubertate terris ceteris — eodem limi- 

 tatis ambitu — circa polum jacentibus longe antecellere. Hoc 

 ita se habere statuerunt, quippe quum Lapponia media fere 

 sita sit inter tres alias continentes et inter se sat diversas ter- 

 ras. Austrum enim versus Scandinaviae reüquae partes Lappo- 

 niam cum cetera Europa conjungunt; deinde occidentem versus 

 Islandia et Groenlandia ad Americam borealem transitum quo- 

 dammodo praebent; denique orientem versus per regiones ros- 

 sicas Lapponia continens est Siberiae. Ex quibus patet, quanti 

 ad vegetationem terrarum, prae^ertim septentrionalium cognos- 

 cendam momenti sit cognitio plantarum Lapponiae. — Quum 

 itaque leges, quibus constructa est ea disciplina, quam Geogra- 

 phiam Plantarum vocant, ii, qui in hac disciplina elaboranda 

 versati sunt, exemplis illustrarent, etiam Lapponiam semper 

 respexerunt; quod eo commodius farere potuerunt, quod exFlo- 

 ris ejus optimis meritoque laudatissimis**) omnibus jam cognita 

 esset hujus terrae vegetatio. Ceteris autem terris circa polum 

 jacentibus peregrinationibus iteratis perquisitis earumque vege- 



*) Ich hoffe den Wünschen der Botaniker durch die Aufnahme 

 diesei- Abhandlung in diese Zeitschrift zu entsprechen, da in 

 Schweden gedruckte kleine Abhandlungen im Auslande nur sehr 

 schwer zu erhalten sind. Die Redaktion. 



**) Caroli L in na ei Flora Lappotlica. Amstelod. 1737 et Geor- 

 gii Wahlenberg: Flora Lapponica. Berolini 1812. S o m- 

 in erfeit: Supplementuni, et Bemaerkninger derved (v. p. 29). 



