404 



Conspectus vegetationis Lapponicae. 



T. II. III. IV. V. VI.VII/VIII.IX.X. XI. 



ab abab ab 



inferior 



superior 



subsylv. 



R. subalpina 

 •S \ inferior 



superior 



16 



21 



42 





1 





10 



1 









1 







— 



346 



11 



37 



4 



























312 



46 



8 



6 







1 



3 







1 







2 



1 





310 



148 



31 





2 





3 





8 





1 









4 





293 



37 



22 





9 





1 









1 









2 





129 





3 





13 





2 







1 



4 



9 







7 





90 



258 



122 



52 



17 



1 



7 



13 



~9 



1 



7 



9 



1 



~2 



14 





513 



(Obs. Quod ad Htcracia in pag. 419 memorata adtinet, Prof. Fries 

 nie certiorein feeifc //. aestiviim a Laestadio in Läpp. Tornensi leetum 

 esse, ff. cydonacfoiium in Norvegia tantum ab ill. Blytt "observatnm, 

 et ff. CaesiWil omne esse //. murorum e Lapponia) 



Region es Lappouiae earumque vegetatio. 



Duae sunt niethodi terram quandam in partes certas natu- 

 rales secundurii varietatem vegetationis, quae alia aliis locis est, 

 dividendi. Quarum prima, qua extensionem, ut ita dicam, plan- 

 tarum a meridie septentrionem versus respicimus; altera autem, 

 qua exbibemus, quam in vegetationem mu tau dam vim habeat 

 alia alibi locorum supra mare altitudo terrae. Experimentis, quae 

 illi disciplinae, quam Geographiam plantarum vocant, debeinus, 

 jam cognitum est, quemadmodum septentrionem versus numerus 

 specierum plantarum minuisur, sie altitudine alpium mutari ve- 

 getationem, et, ubi in alpibus editioribus eadeiu est temperatura, 

 atque in terris septentrionalibus, ibi easdem fere plantas vigere. 



Itaque nobis videtur terram quampiam is demum accurate 

 dividere, qui has duas methodos simul respiciat, et ita quidem, 

 nt in ipsa divisione adhibitae adpareant. 



Lapponia, quamquam limitibus tarn aretis est circumscripta, 

 tarnen hujusmodi haberi potest, ubi differentia, quae intercedit 

 inter partem australem et septentrionalem, sit perspicua, utpote 

 cum terra illa his suis partibus extremis in duas extendatur 



