Conspectus vegetationis Lapponicae. 415 



Hic ea igitur incipit vegetatio, quam vocant litoralem, eo^ 

 pia Salicum, ripas fruticibus inter se densissime connexis 

 ornantium, ut et plantis aquaticis plurimis Lapponiae, praeser- 

 tim insignis. Hanc praeterea regionem inhabitant ultimi coloni, 

 agros messem, frigore perditam, saepe denegantes, locis tantum 

 raris et apricis Hordeo et Solan o tuberoso colentes. — Tempe- 

 ratura terrae media juxta Enontekis Lapp. Tornensis -f 1°,4 C. 

 et ad Risnäs Lapp. Umensis + 1°,8 C. Temperatura autem 

 aeris haec est ad Enontekis: 



Medium Temperaturae mensium - — 2°,86 C. *) 

 — — Februarii — 18°,06 C. 



L* — Julii + 15°,33 C. 



Itaque videmus temperaturam terrae illa aeris esse cali- 

 diorem, ex quo adparet, quomodo fieri possit, ut in regione, ubi 

 hiems tarn frigida sit, cerealia tarnen et olera colantur; aestate 

 enim calidissima plantae fere extemplo laetissime puüulant et 

 vigent; solo autem nive altissima obtecto hiems frigida plantis, 

 radicibus praeterea plerumque perennibus praeditis, nocere non 

 potest. Quum itaqiie cognitum sit, temperaturam fere iisdem vi- 

 cissitudinibus atque in Lapponia etiam in Sibiria esse subjectam, 

 ex eo judicare possumus, quanta sit similitudo vegetationis ha- 

 rum duarum terrarum. (Clima et vegetationem Norvegiae hujus- 

 modi esse, quae illam Islandiae aequet, alio loeo indicabimus). 

 Ut clima, quod est hujus regionis v. c. ad Enontekis accuratius 

 cognoscamus, verba Wahlenbergii**) mutuari sit licitum: „Medio 

 mense Septembris folia ßetulae plerumque flavescunt et cadunt. 

 Initio mensis Octobris laeus minores glacie obducuntur et terra 

 conglaciatur, mox etiam nive obtegitur. Dein pluviae vix umquam 

 tarn copiose cadunt, ut terra nive denudetur. Per totam hiemem 

 nix ne ex parte quidern solvitur; ita ut fluvii minores exsiccen- 

 tur; nec instante vere adeo liquefit, ut rivuli ulli oriantur, ante 

 medium Maji. Sed ad finem mensis Maji insignis vicissitudo anni ob- 

 servatur in eo, quod fluminaglaciem secum ferunt ettunc quoque terra 



*) Cfr. Wahlenbergi: Floram Lapponicara Introd. p. XLV. 

 *') L. c. p. LH. 



