432 



Conspectus vegetationis Lapponicae. 



In lateribus alpium declivibus et praeruptis infra terminum 

 nivalem, cum Ranunculo glaciali, nivali et pygmaeo, Dryade 

 octopetala, Cardamine bellidifolia, Draba nivali et Luzula 

 arcuata, quae altissime adscendunt, vigent: 



a) Lapponiae Tornensi propria: 



Alsine rubella (Wbg.) c. v. hirta (Worm.) 



b) Nondum extra Lapp. Lulensem inventae: 

 Arenaria humifma Wbg. Betula alpestris (Fr.) 

 Alaine striata Sw. Luzula hyperborea Br. 

 Salix myvoinites procumbens Carex nardina Fr. 



Forb. 



c) His tantum duabus Lapponiae partibus commune: 



Rhododendron lapponicum Wbg. 



d) in Lapp. Lulensi et Pitensi: 



Gcniiana tenella Rotb. et Cobresia scirpina Willd. 



e) per Lapp. Tornensem, Lulensem et Pitensem: 

 Salix arbuscida-vaccinifolia Sm. et Chamaeorchis alpina 



Rieh. 



{) Tandem Lapp. Umensi, Pitensi et Lulensi communis: 

 Catabrosa algida Fr. (Soland)*). 



C) Jugum alpinum ejusque cacumina, nive et glacie ple 

 rumque obtecta. 



Ex 32° long, ad 39° long, et ex 64° lat ad 69° lat. exten- 

 ditur jugum alpinum, non omnino perpetuum, sed tribus; ut jam 

 supra memoravimus, locis intra limites Lapponiae quasi inter- 

 ruptum. In Lapponia Umensi unum tantum habet cacumen, ter- 

 minum nivalem superans, sc. Juonkaren , in Lapp. Pitensi 

 Saulotjock , in parte autem australiore Lapponiae Lulensis in 

 tantum surgit altitudinem, ut nullibi minus quam 4600 ped. sit 

 editum, semperque nive obtectum. Hic, ubi sita est illa Lappo- 

 niae altissima alpis Siditelma, multae inveniuntur glacies, plu- 



*) Figuiam et adumbrationera hujus speciei alio loco communicabo. 



