Conspectus vcgetationis Lapponicae. 



433 



rimae autem in latere norvegico. Lactim autem Tomensem ver- 

 sus ita deprimitur hocce jugum, ut altitudinem 1300 pecl. num- 

 quam superet; nec deinde animadverti possunt cacumina ulla 

 editiora, et denique fluvius Altensis finem ejus quodammodo 

 determinat. Ex bis cacuininibus altissimis magni et declives 

 in regiones inferiores porriguntur campi nivales. Sole urente 

 eos, vel potius terram, quam tegunt, calefaciente , partes eoruiii 

 infimae sensim deliquescunt; aqua autem, quae huc ex locis 

 superioribus defluit, sub nocte frigrdSssima congelatä exsistunt 

 illae, quas vocant, glacies. Saepe usque in convailes profun- 

 das descendunt, plerumque autem terminum earum efficit term. 

 nivalis. Hic, ubi pars earum sita est infmia, quasi valla humi 

 (quae vocant „morraines") ante se ejectarunt, quae, aqua ni- 

 vali defluente irrigata, e materia non constant dura et solida, 

 sed atra, molii et quasi turgescente, ubi primae (vel ultimae) 

 obveniunt plantae, ut Ranunculus ylaciales, Saxifracja cernua 

 et rivularis etc., saxisque intermixtis, quibus infixi sunt Liche- 

 nes quidam umbilicati. — ■ Terminus nivalis, qui in alpibus, a 

 jugo alpino longius distantibus, ut in Wallivaara prope Quick- 

 jock, altitudinem 4100 ped. attingit, hic, ubi undique est fri- 

 gus et maxima nivis moles, ad 3100 ped. tantum subsidit. Tem- 

 pera Iura media regionis — 1°,1 C. 



9 



Sic breviter exponere conati sumus, quae sit differentia 

 vegetationis in regionibus diversis Lapponlae suecicae, quas 

 regiones determinat altttudo terrae, quae ex varia a jugo alpino 

 distantia pendet. Sane maximi est momenti quaestio üla, quae- 

 nam bujus differentiae sint caussae. Nostro quidem judicio eam 

 elficiunt, non tantum haec per se diversitas altitudinis et tem- 

 peraturae, sed aliae etiam res, quas hic exponere longius est, 

 nec vires ad id nobis sufficiunt. Ut jam in primordio diximus, 

 hoc nobis fuit propositum, ut plantarum per regiones Lapponiae 

 distributionem geographicam, quantum fieri posset, delineare- 

 mus. — Ad ceteras partes ejusdem terrae considerandas nunc 

 nos conferamus. 



