Conspectus vegetationis Lapponicae. 437 



e) Usque ad fluv. Tanensem et sinum Varangerfjord : 

 Sonchus arvensis L.*) Sedum acre L. 



Thymus serpyllum L. Glyceria distans Wbg. 



Veronica longlfolia L. — •— pulvinata Fr. 



Multae etiam magis septentrionem versus, immo fere ad 

 Nordcap, hic procedunt, quae in Lapp. Suecica nisi in partibus 

 maxime australibus animadversae non sunt, ut: Veronica offi- 

 cinalis, Juncus squarrosus , Ajuga pyramidalis, Vicia Cracca, 

 Hieracium paludosum, Crepis tectorum, Artemisia vulgaris, 

 Erigeron acris, Senecio vulgaris» 



Si ad hunc numerum plantarum, quae ex Lapponia Sue- 

 cica exsularunt, attendamus, facillime intelligemus , qua planta- 

 rum ubertate luxuriet Norvegia, praesertim quuni id cognitum 

 habeamus, ex plantis Lapponicis l\ßs tantum in hoc latere Nor- 

 vegico nondum 'esse detectas: 



Nuphar intermedium Led. Cor ex bicolor All. 



Salix versifolia Wbg. — hyiierborea Dr. 



Potamogeton nigrescens Fr. — laxa Wbg. 



— sparganifolius Fr. — • laeviroslris Blytt. Fr. 

 Carex microstachya Ehr. Avena agrostidea Fr. 



— tenuißora Wbg. Poa cenisea All. 



Quod ad regiones plantarum Norvegiae diversas adtinet, 

 jam supra indicavimus, quam difficilis sit earum accurata deter- 

 minatio. In iis tarnen determinandis rationem, quam proposuit 

 cl. Lund, sequemur, qua regiones has quattuor esse voluit: 

 1) Reg. maritimam, 2) Reg. subsylvaticam, 3) Reg. subalpinam 

 et 4) Reg. alpinam. — Quum hae omnes fere, regionem tantum 

 maritimam si excipimus, cum regionibus Lapponiae suecicae 

 vegetatione maxime congruant, non omnes plantas hic enumera- 

 bimus, quas unaquaeque earum fert, faciem tarnen earum pri- 

 mis üneis designantes, Stirpes, quas sibi proprias gignit afferamus. 



A) Regio Maritirna 

 litora continet Norvegiae usque ad summum Promontorium sep. 

 tentrionale ; zonam perpetuam nullam efficit, quum Sinus Hü fre- 

 Hornsch. Arch. II. 3 29 



