669 



Ut mater pi a dulcissimam senlire sol et animi vo- 

 îuptatera nobilique efferri spiritn, quum filium adliuc 

 juvenem prœclaro ingenio honarumque arliam studiis 

 îta excellere videt, ut spem futur œ virtutis factorum- 

 cjue egregioruni excitet certissimam: i(a palria, mater 

 illa carissima , niirabili afficitnr lœtitia gîoriarique 

 jure posse sibi videtur, qnum inter filios suos œtate 

 jam senescenles al i que m iutelïigat iugeuii açumine, 

 virtulibus exceisis nia puis que raeritis ita eminere , ut 

 summam hominum existimalionem , honores amplis- 

 simos gloriamque immortalem sibi couciliaverit. Talis 

 Isetitise hoc tempore particeps facta est nostra patria, 

 quum cognovit, Te, senex reverendissime, die hujus 

 m en si s — munerum sollemnia semisœcularia esse ce- 

 iebraturum. Non enim eam fugit, Te munera varia 

 et gravissima Tibi demandât a tara sollerler obiisse, 

 ut prœmiis amplissimis et meritissimis affeclus sis. 

 Novit prœterea, Te eo ingenio eaque sagacitate res 

 naturse investigasse earumque scieniiam auxisse , ut 

 jam ante mullos annos non solum fama Tua per or- 

 bem volaverit sed etiam complures Universitates Te 

 potissimum naturse scientiarum professorem sibi acqui- 

 rere voluerint, nulla potuerit. Sensus vero illius lse- 

 tissimi, quo insignes Tuae laudes patriam nostram 

 affecerunt, intcrpres fidelissima esse et debuit et vo- 

 luit literarum noslra Universitas , quae jam novem 

 abhiuc annis, sollemnia sua sœcularia celebrans, tam- 

 quam pielatis ac reverenliœ lestera honorera doctoris 

 philosophie simjraa animi volupiate Tibi obluJit tri- 

 buitque. Voluit eadern prœterea mente pia et religio- 

 sa Tibi non solum sollemnia , quae splendide es ce- 



42* 



