459 



Zoon enim et animal , quo vocabulo etiam Fran- 

 cogalli utuntur , intelligitur esse quidquid vivit ; 

 quare et homo et bestia hoc noinhîe appellari po- 

 terat. Thier autera vocabulum niliil aliud est , 

 quam Giœcorum Thër , Latinorum ferœ nomen. 

 Ergo libri Aristotelis non debebant inscribi ger- 

 manice : Naturgeschichte der Thiere. Hic animans 

 homo iiitelligitur, hœ animantes bestire, animantia 

 spirantia omnia. Apud Giceronem bestiœ homini- 

 bus opponi soient , sed itidem belluœ et pecora 

 ( conf. Cic. de off, 1. c. 1G et 19.); variât enim 

 loquendi usus. Quamquam ferœ nomen ad voca- 

 bulum grœcuni et germanicum propius accédât , 

 ta m en magis e lingua latina esse videtnr , hic be- 

 stiale regnum bumano opponere. Sed licet grœci 

 latinique scriptores nomine minus offendant , re 

 tamen idem peccant. Secundum Aristotelem homo 

 animalium, proxime viviparorum, genus est, sicut 

 equus, cervus, pboca ( l. 4, 2.), et quidem genus 

 simplex, (I. 6, 3. ). Apud Linneum homo et spe- 

 cies et genus primi animalium ordinis est. Recen- 

 tiores eum simul familiam esse volunt. Decepit 

 nempe hos in erroremque induxit, quod bomines 

 ex concubitu inter se gignuntur , ideoque unam 

 speciem ellicere videntur. At etiam in hoc alia est 

 hominum, quam besliarum ratio. De hoc in an- 

 thropologia plura dicentur. Hic unius rci com- 

 monefacere satis erit. Si Blumenbachius aliique , 

 cura homo , re obitcr spectata , uua species esse 

 videatur, eundem simul genus, familiam , ordiuem 



