47 6 



Liber IV. Systematica. 



Superiora omnia Yix tradi possunt , quin syste- 

 maticae rudimenta quaedam , ut sic dixerim , una 

 involvàiîtur. Etenim , ubi de partibus transforma- 

 tionibusque corporis bcstialis , ac de moribus be- 

 stiarum sermo erit , hoc quoque videndum erit , 

 qua tenus bestiae inter se différant. Itaque bestia- 

 rum gênera popularibus appellanda erunt nomini- 

 bus. Quae ubi deficiunt , signis indicanda erunt 

 gênera ( velut genus insectorum , Arist. I. I, 7., 

 genus animalium , quae aërem recipiunt reddunt- 

 que , qiue constant sanguine etc.); quod quidem 

 ipsum initium systematis artificiaîis habeiidum 

 est. Ula autem naturalis est via, qua ab ipso po- 

 pulo nescio quod systema naturaje incboatur et 

 prœparatur. Cnjus quidem rei apud Aristotelem 

 multa invenimus exempla. Hue pertinet ii le locus, 

 in quo vertendo interprètes non satis lîdi reperi- 

 untur, insimulantes Aristotelem babere classes, or- 

 dines, species, eu m ipse modo gênera, raro species 

 posuerit. « Sunt autem , inquit , gênera summa 

 qnsedam, quibus animalia reliqua distinguuntur , 

 Sunt vero lieec: unum avium , alterum piscium ; 

 tertium cetorum , quae omnia constant sanguine 

 (enœma). Est et aliud eorum genus , quae testa 

 teguntur. . . Item aliud, quod molliori testa ope- 

 ritur ». Ibidem (1. 6, 3.): «In boc autem quadru- 

 pedum génère , quod animal paret , multae sane 

 species continentur , verum nomine carent , sed 



