482 



piendum est; deinde de crustatis ceterisque ad 

 eundem modum atque ordinem, molluscis scilicet 

 atque insectis; tum piscium génère, tam quod 

 animal, quam quod ovnm parit; postea de avi- 

 bus; tandem de iis , quorum motus lui mi tantum- 

 modo cietur, dicendum est. Ac dicendum quidem, 

 quse animal, quœque^ovum pariunt. » — Hune filum 

 sequitur Aristoteles. Nihilominus recentiorum quo- 

 que divisionum apud'eundem inveniuntur vestigia. 

 Yelut initio libri IV : « Sanguine concretorum 

 partes animalium (tcov tva//ucov Çcocjv), inquit , 

 quse unicuique essent,... superioribus libris enar- 

 ratœ sunt. De iis igitur animalibus, quœ non sunt 

 sanguine constituta ( neyl dè rciv àvaîfucov Çôocov ) , 

 deinceps dicendum est.» (Gonf. ibid. II. 11.). 



Linneus ( Syst. Nat. ed. Gmelin. I. p. 11.) sic 

 habet : Divisio naturalis animalium ab interna 

 structura indicatur : 



Cor biloculare, biauritum: j viviparis Mammalibus. 



Sanguine calido, rubro. ' oviparis Avibus, 



Cor uniloculare, tiniauritum; pulmone arbitrario Amphibiis. 



Sanguine frigido, rubro. I branchiis externis Piscibus. 



Cor uniloculare ; inauritum ; , antennatis Insectis, 



Sanie frigida, albida. ' tentaculatis Vermibus. 



Cuvierus quatuor divisiones majores, quas vocat, 

 constituit, quibus classes subjicit. 



