491 



unquam excédent vermis naturam , quee corde 

 uniJoculari, sanie frigida, albida insignitur. Vernies 

 Linnei cura ejusdeni insectis unum quasi corpus 

 efficere et a nobis recte eadem classe compre- 

 hendi, bine quoque colligas; quod apud Aristote- 

 ]em una describi soient. Yelut initio libri IV. 

 «Hactenus, inquit, enaemorum partes enarravimus... 

 Deinceps de anœmis dicenduni est.» Hœc igitur 

 animalia saltem a reliquis distinguuntur , iisque 

 quodanimodo opponuntur; quod idem fit ab iis , 

 qui Evertebrata a Yertebratis sejungunt. Nos 

 vero vernies non omnino bestiis reliquis , sed 

 simpliciter squamantibus oppositos esse dicimus. 

 Quam quidexn ob causam et quia nullum animal 

 sanguine vacare potest, nomina Aristotelea mutanda, 

 et, quoties non ipsius verbis utamur, pro anœmis 

 leucaema (sive leucœmas se. bestias ) , pro enœmis 

 Erytbroœmas , vel , ubi squamantes tantum in- 

 telligantur, Ery throbœmacrjmas (Rotbkaltblùtige) 

 ponendas esse duximus. In bujus classis bestiis 

 si quid calcis vel ossis simile apparet, extra cor- 

 pus est. 



Nec minus probabile fit, secunda classe nostra 

 Pisces et Ampbibia Linn., esse conjungenda. Utris- 

 que enim multa sunt communia: primum , ex 

 Linnei ebaracterisatione, Cor uniloculare, uniauri- 

 tum : Sanguine frigido, rubro; unde Ery tbrobœma- 

 crymarum îioiuen trabunt: Deinde etiam boc , 

 quod prima? sunt intus-vertebrata? , neque tamen 

 perfecte, quippe cura aliquid ossi simile restet in 



