56 i 



lae forma quam totus habitas répugnent, lllnm secu- 

 lus est Ledebour (fl. ross. III. p. 98). Donec raris- 

 sima ut videtur plantula denuo reperiatur lis sub ju- 

 dice manebit; e ramulo herbarii mei, eliam absque 

 fruclu, niihi polius ad Lithospermeas pertinere vide- 

 tur, nec ita procul a Myosolide collocandum. 



Heliotropium. 



Nostratibus omnibus stigma elongatum basi conicum 

 omnino sessile, vel rarius stylo brevissimo fultum, a- 

 pice simplex vel bifidum in un a eademque planta; 

 folia pubescenlia pilis verruculse minutée insidentibus, 

 interdum deciduis ita ut aspera sine pube remaneant; 

 caules ramosi ramis iuferioribus elongatis; radix annua. 

 Plantae inter se similliinae et vix nisî nuculis bene di- 

 stinguendae. 



Excluso e génère Hel. supino, Piptoclœna Donii, 

 species europœo-asiaticae mibi notas in très cobortes 

 distribuendoe: 



1. Catimas De Cand. Prodr. IX. p. 532, stigmate 

 sessili elongalo, corollae tubo calyce duplo longiore, 

 limbi laeiniis longe acuminatis dein redexis. Hue e 

 sibiricis perlinet H. Schrcnkianwn, quod limbo bypo- 

 crateriformi nec campanuiato mullum difïert a H. gran- 

 difloro Mossulense, e Tauria vel Caucaso nullum. 



2. Euheliotropium, stigmate pubescente sessili elon- 

 galo, corollae tubo calycem excedente, limbo laeiniis ob~ 

 tusis haud intlexis. Sola subdivisio 1. Eubeliotropii, 

 Dec.l. c. p. 534. Hue taurico-caucasica pleraque, forte 

 et sibirica prœter H, Schrenkianum et arguzioides; ex 



